सुंने सुंने राहां विच कोई कोई पैड़ ए
दिल ही उदास ए जी बाकी सभ ख़ैर ए
दूर इक पिंड विच छोटा जिहा घर सी
कच्चीआं सी कंधां उहदा थोड़ा जिहा दर सी
अंमी मेरी चिंता सी बापू मेरा डर सी
ओदों मेरी अउध यारो ऐवें फुल्ल भर सी
जदों दा असाडे नाल ख़ुशीआं नूं वैर ए
किसे दा सूरज किसे दा दीवा किसे दा तीर कमान
साडी अख्ख चों डिगदा हंझू साडा चोण-निशान
तानसेन तों बाप दा बदला बैजू लैण गिआ
तान सुणी तां किर गई हत्थों हंझू किरपान
की खबर सी जग्ग तैनूं इस तरां भुल्ल जाइगा
डाक नित आएगी तेरे नां दा खत नां आइगा
तूं उसे नूं चुक्क लवेंगा ते पहड़ेंगा खत दे वांग
कोई सुक्का पत्ता टुट्ट के सरदलां तक आइगा
रंग कच्चे सुरखीआं होवणगीआं अखबार दीआं
तेरे डुल्ल्हे खून दी कोई खबर तक नां लाइगा
किहड़ा किसे दी गल्ल सुणन नूं तिआर सी
उत्तर हरेक प्रशन दा ओथे कटार सी
हथिआर बोलदे सी ते शाइर ख़ामोश सन
रहिबर भटक गए ते मसीहा बिमार सी
कबरां 'च चहिल पहिल सी, गलीआं सी सुंनीआं
सिविआं 'च लो सी होर हर थां अंधकार सी
जिंदे नी असीं अज्ज तेरे महिमान,
खिड़िआ रहे तेरा बाग बगीचा,
जागदे नैण पराण
चल्ल पातर हुण ढूंडण चल्लीए भुल्लीआं होईआं थांवां
कित्थे कित्थे छड्ड आए हां अणलिखीआं कवितावां
गड्डी चहड़न दी काहल बड़ी सी की कुझ रहि गिआ ओथे
पलां छिणां विच छड्ड आए सां जुगां जुगां दीआं थांवां
अध्धी रात होएगी मेरे पिंड उते इस वेले
जागदीआं होवणगीआं सुत्तिआं पुतरां लागे मांवां
मारूथल ' चों भज्ज आइआ मैं आपणे पैर बचा के
पर ओथे रहि गईआं जो सन मेरी खातर राहवां
मेरे लई जो तीर बणे सन होर कलेजे लग्गे
छुहण लग्गिआं सचेत हो जाणा
मेरे हत्थां दा रेत हो जाणा
पिआस बच रहिणी होंठ सड़ जाणे
मैं तड़पणा ते प्रेत हो जाणा
खाक सां फेर खाक ही मुड़ के
मैं वी गीतां समेत हो जाणा
चमकणा नीर झिंमणां हेठों
नशर तेरा वी भेत हो जाणा
फिर तेरे आउण दी खबर सुण के
हाड़ मेरे नें चेत हो जाणा
गज़ल इक लहिर दे उछलण दा नां है
किनारे खोर के परतण दा नां है
शरा दी चारदीवारी दे अंदर
गज़ल तां इशक दे तड़पण दा नां है
इह पहिलां आपणे फिर दूजिआं दे
गज़ल तां दिल दे विच उतरन दा नां है
गज़ल बंदिश तां है पर राग वरगी
इह कस्सीआं तारां 'चों निकलण दा नां है
दरखतां, भांबड़ां ते पत्थरां 'ते
गज़ल तां नीर बण बरसण दा नां है
चिरागां नूं ते डुब्बदे सूरजां नूं
गज़ल लफज़ां दे विच सांभण दा नां है
गज़ल सीमित सुरां दे साज़ विचों
जद उह सीने नूं लग्ग के मिले होणगे
दरमिआन ओदों वी फासिले होणगे
कोई दब्बे दिलां विच गिले होणगे
इह पुराणे कोई सिलसिले होणगे
मैनूं दित्ते जे उस नें तां ऐवें नहीं
ज़खम उस नूं वी कितिओं मिले होणगे
ढक लए होणगे वकत दी धूड़ नें
ज़खम कौमां दे कित्थे सिले होणगे
जिद्दां पाणी नूं मिलदा ए पाणी अजे
आदमी बहुत पहिलां मिले होणगे
इक मुद्दत लहू धरत नें जीरिआ
फेर जा के किते फुल्ल खिले होणगे
सच्च दे इक सुखन संग जो ढहि गए
उह क
की मज़ाल जो सच्च दा पिंडा
कज्ज सकण बेगानीआं लीरां
सरमद नूं उस दी ही रत्त विच
ढकिआ सी नंगीआं शमशीरां
त्रेड़े जिहे गरीब घरां दा
कीता इहो इलाज अमीरां
शहिर दीआं नंगीआं कंधां 'ते
ला दित्तीआं नंगीआं तसवीरां
इह तां ऐवें टुट्टदे कासे
उह होवणगे असली हासे
सुणगीआं जिहनां दे विचों
टुट्ट रहीआं ज़ालम ज़ंज़ीरां
तेरी कित्थे मैं कल्ल तसवीर देखी
कलेजे अपणे जिउं शमशीर देखी
मैं अख्खां मीट के आपे नूं तक्किआ
तां अपणे गिरद सौ ज़ंजीर देखी
लिखी इक रात उत्ते सानगी नें
मैं जगदी जामनी तहिरीर देखी
मैं एना नेड़िओं पाणी नूं तक्किआ
कि हर कतरे दे दिल 'च लकीर देखी
न मिलिआ गीत शबद खिआल कोई
किसे खंज़र नें छाती चीर देखी
जदों दा नेड़िओं तक्किआ मैं खुद नूं
मैं कुल खलकत ही बे-तकसीर देखी
नवें दुख्ख विच पुराणे लफज़ तड़पे
नवें वाकां दी इउं
उनहां 'ते रहिम करोगे तां करनगे उह वी
नहीं तां तड़प के विहु नाल भरनगे उह वी
निआं करोगे उनहां नाल तां भला होऊ
नहीं तां कहिर दे कानूंन घड़नगे उह वी
जिनहां दा जिउण है मौतों बुरा, उनहां हत्थों
जिनहां नूं ज़िंदगी पिआरी है मरनगे उह वी
मैं पत्ते ते लिख्खिआ इक वाक खुद पहड़िआ,
दिओ तिहाइआं नूं जल झोल भरनगे उह वी
मैं निसदिन सोचदा रहिंनां मैं हर पल सुलगदा रहिंनां
मैं गौतम हां अते बुध्ध होण खातर तड़पदा रहिंनां
सुजाता दा कटोरा वण दे विच मनज़ूर सी मैनूं
मैं पर बोधी मठां विच उस नुं आउणों वरजदा रहिंनां
इबारत मैं नहीं कोई, शिलालेखीं लिखी होई
मैं हा इक बण रिहा फिकरा जु अकसर बदलदा रहिंनां
मिले इस मोड़ 'ते पूरब ते अगले मोड़ 'ते पछ्छम
मैं दिन विच किंनी वारी उगमदा ते असतदा रहिंनां
बदन दे वांग मिल के जिस घड़ी मैं शांत हो जानां
उदों वी आतमा दे वांग अं
बेवफ़ा
March 2016
नी तूं कित्थों सिख्खी इहो जिही दिल्लगी
तैनूं ठठ्ठे लग्गे साडे दिल ते लग्गी
चेते कर लईं तूं सानूं जे फुरसत मिली
तैनूं वढ्ढ वढ्ढ के खाधा जदों बेकली मैं वी तां सी तेरा पागल जिहा
पिआर तैनूं भला मैं किओं करदा रिहा
तेरी सूरत नूं इक्क पल वी देखे बिना
किओं सी लग्गदा कि साडा ही सरना नहीं जे तूं पहिलां ही दस्स दिंदी सानूं कदी
पिआर तैनूं साडे नाळ होणा न
ख़त
April 2016
तेरी याद नूं सीने ला के
तेरी फोटो देख रिहा हां
रीझां दे नाल चाहत दी
खूही दा पाणी गेड़ रिहा हां
मंनत दे रुखसारां ते
हसरत दा वट्टणा फेर रिहा हां
कसक दे धुखदे अरमाना ते
आस दी शबनम केर रिहा हां
तैनूं ख़त लिखदा हां
नाळे तेरे बारे सोच रिहा हां
निघ्घी जिही जफ्फी विच भर के
थब्बा चुंमण भेज रिहा हां
तेरे नरम लबां दी सुरखी
मेरी कथा नां किते पौण विच बिखर जावे
मेरी तमंना है इह रातो रात मर जावे
सफ़ा ही जिसदे सुख़न दी तपिश तों डर जावे
तां ओस सुलगदे शाइर दी अग्ग किधर जावे
नां सांभे यार दा दामन नां शाइरी दी सतर
रले नां ख़ाक विच उह हंझू तां किधर जावे
जे तेरे कोल इदही रात दी सवेर नहीं
तां इस नूं आख दे इह लोए लोए घर जावे
नादिर
April 2017
मैनूं बिरहौ दी अग्ग विच्च झुळस लैण दओ
दिल जले नूं मेरे नां सहारा दवो
वेख के मैनूं लाहनत कोई दे दओ
मैनूं बिरहौ दी अग्ग विच्च झुळस लैण दओ
मैनूं गम दी खुशी विच्च तड़प लैण दओ
पोटे पोटे नूं कट्ट के तसीहे दवो
अध्ध मरे नूं सदीवी भटक लैण दओ
मैनूं बिरहौ दी अग्ग विच्च झुळस लैण दओ
इह घड़ी दरद दी दर खड़ी रहिण दओ
दिल दीआं धड़कनां नूं रुकण नां दवो
इह नूं यादां दे गळ
एही धुंदली है, माफ कर शाइर
अपणी ऐनक नूं साफ कर शाइर
वांग सूरज दे तप कि मींह बरसे
बेहे पाणी नूं भाफ कर शाइर
तेरी कविता 'च है तरफदारी
इस नुं अपणे खिलाफ कर शाइर
जिस तरां नेरहिआं 'च दीप जगे
उस तरां इखतिलाफ कर शाइर
जात हउमैं है, ज़ात परदा है
जो बण इनकिशाफ कर शाइर
******************
लफज़ां दी दरगाह
टुट्ट पैणा
March 2020
टुट्ट पैणे वैरीआ वे मैंनूं नां बुलाईं वे
मैनूं नां बुलाईं बहि के कल्ला टुक्क खाईं वे
मैनूं नां बुलाईं वे मैनूं नां बुलाईं वे
टुट्ट पैणे वैरीआ वे मैंनूं नां बुलाईं वे
बेबे रोज़ ला के तैनूं लुत्तीआं सुणाउंदी ए
लाह के खल्ल वाळ दी उह जुत्तीआं बणाउंदी ए
तूं वी लाई लग्ग रीण मत्त तैनूं नाहीं वे
आपे तूं पकाईं लग्ग मां दे गोडे खाईं वे
टुट्ट पैणे वैरीआ वे मै
हे कविता, मैं मुड़ आइआ हां
तेरे उचे दुआर
जित्थे हरदम सरगम गूंजे
हर गम दए निवार
किस नूं आखां, किध्धर जावां
तेरे बिन किस नूं दिखलावां
इह जो मेरे सीने खुभ्भी
अणद