साल 2020 दी पंजाबी कहाणी बारे सोचदिआं जिहड़ा नुकता सभ तों वध्ध धिआन खिच्चदा है उस दा सबंध पंजाबी कहाणी विच्च वापरे अजिहे गुणातमिक रूपांतरन नाल है जिहड़ा पंजवें पड़ाअ दी सपशट निशानदेही करन वाला है। उस नुक
सीन-1
(सत्थर दा सीन)
पहिली औरत
:
आ की भाणा वरत गिआ ?
दूजी औरत
:
कित्थे तुर गिआं वे मेरे सोने वरगिआ पुत्ता|
तीजी औरत
:
वे तैनूं भोरा तरस नां आइआ वे रब्बा|
(चारे पासे रौण धोण अते वैणां दीआं आवाजां सुणाई
उप्परोथली वापरीआं दो कहिर दीआं घटनावां नें पिंड दा त्राह कढ्ढ दित्ता सी। कशमीर दे कारगिल खेतर विच्चों सूबेदार जोगिंदर सिंघ दी चीथड़े चीथड़े होई लाश आई नूं अजे वीह दिन वी नहीं सन लंघे कि बराड़ां दे रणबीर
गुरदेव सिंघ रुपाणा पंजाबी गलप दे खेतर दा शानामत्ता नां है। उस दी विलख्खणता नूं इक्को सतर विच्च कहिणा होवे तां आखिआ जा सकदा है कि उस नें पंजाबी विहार अते हुनरी कहाणी दी रूह नूं धुर गहिराईआं तक पछाण के
साल 2017 दी पंजाबी कहाणी उत्ते झात पाउंदिआं इक हैरान करन वाला विरोधाभास नज़र आउंदा है। इक पासे इस दा पाठक वरग तेज़ी नाल सुंगड़ रिहा है अते दूजे पासे इस दी सिरजणा जां इस नाल जुड़ीआं सरगरमीआं विच ताबड़-तोड़ ढ
पंजाबी कहाणी आपणे पूरे जलौअ विच्च है। इस वार ढाहां पुरसकार लई तिंनो कहाणी संग्रहि ही चुणे गए सन। साहित अकादमी, दिल्ली दा सनमान पिछले तिंन सालां तों लगातार कहाणी विधा नूं ही मिल रिहा है। इस लई पंजाबी क
साल 2023 दी पंजाबी कहाणी पहड़दिआं जिहड़ी गल्ल सभ तों उभरवें रूप विच्च नज़र आउंदी है उस दा सबंध कहाणी दी दरमिआने दरजे दी गुणता (कुआलटी) नाल है। गिणती दे पख्खों वेखीए तां किताबां, रिसालिआं, अख़बारां, सोशल स
कला दी इक अहिम वंनगी है साहित अते साहित दा इक बहुत ही शकतीशाली रूप है बिरतांत। कहाणी, बिरतांत दा हरमनपिआरा रूपाकार है। इस लई, निरसंदेह, कहाणी दी अहिमीअत अते ताकत इस दी बिरतांतकारी दे हुनर करके ही हुंद
इस गल्ल तों कोई वी इनकारी नहीं हो सकदा कि हरेक साहितक किरत किसे मुद्दा-विशेश दी बुनिआद उत्ते उसारी गई हुंदी है। इसे तरहां कोई वी रचना आपणे समें-सथान दे विचारधारक सरोकारां तों मुकत नहीं हो सकदी। पर इनह
साल 2024 दी पंजाबी कहाणी बारे विचारदिआं जिहड़ा नुकता सभ तों उभ्भरवें रूप विच्च धिआन खिच्चदा है उस दा संबंध कहाणी विच्च बिरतांतकार दी दख़लअंदाज़ी दे समस्सिआमूलक (प्राबलेमैटिक) सरूप नाल है। कहाणी विच्च दो
पंजाबी कहाणी निरोल आधुनिक अते खेतरी साहित-रूपाकार नहीं। कालगत अरथां विच इस दी होंद मित्थ-कथावां तक्क जा फैलदी है अते सथानगत पासारे वजों इह बिरतांत दे अंतरराशटरी वरतारे नाल सबंधित है। इस लई आधुनिक कहाण
साहित दी किसे वी विधा विच्च नवें प्रयोग निरंतर हुंदे रहिंदे हन जो उस विधा दे जिउंदे होण अते प्रगती दे राह पए होण दी गवाही भरदे हन। जिहड़े प्रयोग सारथक होण सदका पाठकां दी नज़र विच्च प्रवान चहड़ जांदे हन उ
जदों पहिली वार सुणिआ तां बड़ा अजीब जिहा लग्गिआ। लग्गणा ही सी जदों गल्ल ही अनोखी सी कि महाराशटर दी इक संसथा ‘सरहद्द’ वल्लों पुणे विखे ‘विशव पंजाबी साहित संमेलन’ करवाइआ जा रिहा है। उस तों वी वध्ध हैरानी
ज़िंदगी दा इक्क वड्डा हिस्सा, पूरे बत्ती वरहे उह बारडर सकिओरटी फोरस विच्च रिहा। इंने चिर विच्च फौजी बंदे आम करके कुलक्कड़ हो जांदे हन। सिवल ज़िंदगी विच्च अणफिट्ट जिहे महिसूस करदे हन। जंगां-युध्धां दे अभि
पाकिसतान जाण दी रीझ तां चिरोकी सी पर सबब्ब बण सकिआ अप्रैल 2008 विच। पंजाबी खोजगहड़, कसूर विखे पाकिसतानी अदीब इकबाल कैसर होरां बाबा फरीद इंटरनैशनल संमेलन करवाइआ तां उस विच्च पेपर पहड़न लई मैनूं वी सद्दा
विशवीकरन दी धारना दा उदै भावें अती विकसत पूंजीवादी प्रबंध वाले पछ्छमी मुलकां वल्लों हुंदा है पर हुण इस दे पैरोकारां विच्च हरेक मुलक अते नसल दे पूंजीपती वरग शामल हन। इस लई विशवीकरन इक्क विचारधारा हो नि