ग़ज़लां

लब सुक्के ते अख्खां विच बरसातां नें ।

साडे लेखे लिखीआं कालीआं रातां नें ।

कुझ्झ हौके, कुझ हावां ते कुझ्झ रोग नवें,

सभ्भे तेरे पिआर दीआं सौग़ातां नें ।

सज्जे तूं एं खब्बे तूं हर पासे तूं,

चार-चुफ़ेरे हुं

…

1. जिनहां पिआर दे दीवे बाले नें

जिनहां पिआर दे दीवे बाले नें ।

उह लोक नसीबां वाले नें ।

उह निघ्घीआं यारीआं की होईआं ?

जद पैण लग्गे विच्च पाळे नें ।

सानूं लोरीआं नाल सुला दित्ता,

असां जद वी होश संभाले

…

दिल च' वजदे सांझ वाले साज नूं सजदा करां मैं।

लोक-हित विच उठ रही आवाज नूं सजदा करां मैं।

भरम है इह सितमगर नूं कैद नां होवे कदी इह,

अंबरां नूं छोह रही परवाज़ नूं सजदा करां मैं ।

जोश रख्खां तेज ऐपर होश ना

…

असाडी तांघ ए पंजाबी बणे रुजगार दी भाशा।

रहे हर दिल ज़बां उत्ते सजे परिवार दी भाशा।

असाडे खून विच घुल गई है बोली पुरखिआं दी जो,

भला किउ बण नहीं सकदी समूह संसार दी भाशा।

जो भाशा अधिनियम बणिआ जे लागू ओसनू

…

कदम चुक्को वल्ल मंज़ल, सभ मिटेगा फासला।

आ मिलण पांधी नवें, वधदा रहे इह काफला।

दिल च निशचा धार जिहड़ा, आ मिले तूफ़ान नूं

पा रिहा इतिहास उस दी, अज्ज तीकर वारता।

सच्च झख्खड़ संग टकरांदा रिहा अज़लां तों ही,

रु

…

दिल च' वजदे सांझ वाले साज नूं सजदा करां मैं।

लोक-हित विच उठ रही आवाज नूं सजदा करां मैं।

भरम है इह सितमगर नूं कैद नां होवे कदी इह,

अंबरां नूं छोह रही परवाज़ नूं सजदा करां मैं ।

जोश रख्खां तेज ऐपर होश ना

…

ओदरे नें चाअ तुध बिन, आ ज़रा तूं मुसकरा

थक्कगे अख्खां दि पोटे, औंसीआं राहां च’ पा।

लग्ग रहीआं नें उडीकण, राह ते अख्खां जिवें

लंघिआ जित्थों बदरदी, सी विछोड़े फट्ट ला।

पींघ सतरंगी जिवें सां, संग तेरे झूटदे

तोड़

…

जोड़ेंगा किवें एस नूं‎,‎ जाणा नां जोड़िआ।

टुट्टदा रिहा हर रोज़ ही‎,‎ तूं जद तों तोड़िआ।

पत्थर चट्ट के जे मुड़े‎,‎ मुड़ने दा मुल्ल की?

मैं वार वार मोड़िआ‎,‎ मुड़िआ नां मोड़िआ।

रिशता हरेक टुट्टदा‎,‎ अपणी अउध विह

…

कद टलण वाळे हां असीं‎,‎ चल्ले हो टाळ के।

चल्ले किधर नूं हो तुसीं‎,‎ सुपने दिखाळ के।

बखशी नां दात रब्ब नें‎,‎ गा गा के लिखण दी‎,‎

मैं पाळिआ हुनर मसां‎,‎ सौ जफर जाळ के।

पहड़के पछाण लैण गे‎,‎ तेरा मुहांदर

…

खाबां नूं अमल विच्च नें‎,‎ जो लोक ढाळदे।

हुंदे नें असल विच्च उह‎,‎ बंदे कमाल दे।

दिल दा लहू हनहेर विच्च‎,‎ जिहड़े नें बाळदे।

उह जिंदगी दा असल विच्च‎,‎ नें धरम पाळदे।

जीवन दे सच्च वांग ही‎,‎ इस दा जवाब

…

तैनूं वी माण आपणा‎,‎ मैनूं वी है बथेरा‎,‎

होवां मैं आ के दस्स तूं‎,‎ किउंकर मुथाज तेरा।

काइर वी होणीआं दी‎,‎ जद साण ते है चहड़दा‎,‎

बणदा उदों है उस दा‎,‎ फौलाद जिहा जेरा।

चेतन मनुख्ख ही तां‎,‎ जीवन दा

…

(‘गलोबल पंजाबी’ दे पाठकां लई प्रो: शमशेर सिंघ संधू दीआं ‘रौशनी दी भाल’ विच्चों।)

किरन तेरी मैं हां मेरे सूरजा

हो सकां नां मैं कदी तैथों जुदा।

जा वसें तूं धरत दे उस पार

जे इस जगहा ते नहेर जावे तुरत छा।

…