اجّ دے تیذ رپھتار اتے مُکابلے بھرے جُگّ وِچّ ڈِپرَیشن سِرپھ آم اُداسی نہِیں رہِ گِیا٬ سگۄں اِکّ گمبھِّیر مانسِک بِماری دے رُۄپ وِچّ پھَیل رِہا ہَے۔ اِہ اِنسان دی سۄچ٬ نِیںد٬ کمّ٬ رِشتِیاں اتے جِیون پْ

اجۄکے سمیں دی سبھ تۄں کَۄڑی سچائی اِہ ہَے کِہ اِنسان جانوراں نال بھاوُک مۄہ پْریم تاں ودھا رِہا ہَے پر آپݨے ماپِیاں دی سیوا-سمبھّال تۄں مُۄںہ مۄڑ رِہا ہَے۔ اِہ سِرپھ نِجّی پسںدّ دا ماملا نہِیں٬ سگۄں س

پںجّاب اجّ اِکّ اجِہے دَۄر وِچّۄں لںگھّ رِہا ہَے جِس وِچّ نشا سِرپھ کِسے اِکّ نَۄجوان دی تباہی نہِیں کر رِہا٬ سگۄں پُۄرے پرِواراں٬ پِںڈّاں اتے شہِراں

اجّ دا یُگ وِگِیان٬ تکنِیک اتے وِشوِیکرن دا یُگ ہَے۔ ہر پاسے ترکّی دِییاں گلّاں ہۄ رہِییاں ہن۔ دیش ہۄوے جاں سُۄبا٬ شہِر ہۄوے جاں پِںڈّ؛ سبھ تھاںئیِں وِکاس دے نائرے گُۄںج رہے ہن۔ پر اِسے وِکاس دی دَۄڑ

بچِّیاں دی سپھلتا لئی اںکّاں دے نال رُچی٬ سِہت اتے مانسِک کھُشی وی بہُت ذرُۄری ہَے۔ اجۄکا یُگ مُکابلے اتے تیذی دا یُگ ہَے۔ سارے ماپے آپݨے بچِّیاں نُۄں پڑھائی وِچّ اگّے٬ جِیون وِچّ سپھل اتے سماج وِچّ م

بھارت دی اذادی دی لڑائی دے اِتِہاس وِچّ شہِید-اے-آذم بھگت سِںگھّ دا نام امر شہِیداں دی کتار وِچّ سبھ تۄں اُچّا ستھان رکھّدا ہَے۔ اُہ سِرپھ اِکّ بہادر کْراںتِیکاری ہی نہِیں سن٬ سگۄں دُۄردرشی چِںتّک٬ تر

کُدرت نال کھِلواڑ کرنا منُکھّتا لئی سبھ تۄں وڈّی بھُلّ سابت ہۄ رہی ہَے۔ پِچھلے کُجھ سالاں وِچّ واپرِییاں کُدرتی آپھتاں-بھاری ہڑھ٬ بھِیانک گرمی دِییاں لہِراں٬ اچانک آئُݨ والے تُپھان اتے سۄکے سانُۄں سپش

ہر سال 5 ستمبّر نُۄں منائِیا جاݨ والا ادھِیاپک دِوس سِرپھ اِکّ ترِیک نہِیں٬ سگۄں اُنہاں مہان ادھِیاپکاں نُۄں سمرپِت اِکّ مہان اوسر ہَے٬ جۄ ساڈے بچِّیاں دے بھوِکھّ نُۄں گِیان٬ سںسّکار اتے نَیتِکتا دی ر

بھارت وِچّ ہر سال 29 اگست نُۄں دھُۄم-دھام نال منائِیا جاݨ والا راشٹری کھیڈ دِوس درئسل مہان ہاکی کھِڈاری میجر دھِیان چںدّ دی جیںتّی دے مَۄکے ’تے منائِیا جاںدا ہَے٬ جِس دا مُکھّ مکسد دیش وِچّ کھیڈ سںسّک

بھارت دی کَۄمی سُرکھِّیا اتے رݨنِیتک نِیتی دے سبھ تۄں پْربھاوشالی چِہرِیاں وِچّۄں اِک اجِیت ڈۄوال نیں آپݨی کارجشَیلی٬ دْرِڑھتا اتے کھُپھِییا-سمرتھا نال دیش دی سُرکھِّیا پْرݨالی وِچّ امِٹ چھاپ چھڈّی ہَ

کارگِل وِجے دِوس بھارت دے اِتِہاس دا اُہ امر دِن ہَے٬ جۄ ہر سال 26 جُلائی نُۄں شہِیداں دی یاد٬ سَینِکاں دی وِیرتا اتے راشٹر دے گَۄرو نُۄں پْرݨام کرن لئی منائِیا جاںدا ہَے۔ کارگِل دِییاں برپھِیلِییاں چ

سۄنم واںگچُک لداکھ دے اُہناں چُݨویں چِہرِیاں وِچّۄں ہن جِنہاں نیں سِکھِّیا٬ واتاورݨ اتے لۄک-ہکّاں دے مسلِیاں نُۄں بہُت ہی اہِمِیئت دِتّی ہَے۔ اُہ سِرپھ اِکّ سِکھِّیا سُدھارک نہِیں٬ سگۄں اِکّ اجِہے سںگ

بھارت اِکّ اجِہا دیش ہَے جِتھّے نَۄجواناں دی شکتی نُۄں راشٹر-نِرماݨ دی سبھ تۄں وڈّی تاکت منِّیا جاںدا ہَے۔ اِسے کرکے اِتھّے کئی اجِہے سںگّٹھن بݨائے گئے ہن جۄ وِدِیارتھِییاں اتے یُوکاں نُۄں سِرپھ پڑھائ

جلوایُۄ پرِورتن اجّ دے یُگ دی سبھ تۄں وڈّی اتے سبھ تۄں گمبھِّیر وِشوِک سمسِّیا ہَے۔ اِہ سِرپھ مَۄسم دے بدلݨ دی گلّ نہِیں٬ سگۄں دھرتی دے پرِیاورݨی سںتُّلن٬ منُکھّی جِیون٬ کھیتِیباڑی٬ سِہت٬ ارتھوِوستھا

دُنِییا اجّ وِکاس٬ تکنالۄجی اتے آدھُنِک سُوِدھاواں دے نویں یُگ وِچّ داخل ہۄ چُکّی ہَے۔ منُکھّ نیں وِگِیان دے ذرِیئے آپݨی ذِںدّگی نُۄں اسان٬ تیذ اتے آرامدائِک بݨائِیا ہَے۔ پر اِس آرام دی کِیمت کُدرت چُ

اجّ دا یُگ تکنِیکی ترکّی٬ تیذ جِیون-شَیلی اتے اسںکھّ ذرُۄرتاں دی پُۄرتی دی دَۄڑ نال بھرِیا ہۄئِیا ہَے۔ منُکھّ نیں بھَۄتِک تَۄر ’تے تاں کافی ترکّی کر لئی ہَے پر مانسِک اتے بھاوناتمک پدھّر ’تے اُہ اںدّر

گلۄبل تاکتاں٬ جلوایُۄ تبدِیلی اتے تِیجے وِشو یُدھّ دے سائے ہیٹھ

ڈِجِٹل اتے گلۄبل یُگ وِچّ دُنِییا دے نکشے سِرپھ سرہدّاں نال نہِیں٬ سگۄں تاکت٬ سرۄتاں اتے رݨنِیتِک مہتّتا نال بݨدے ہن۔ اجۄکے سںسّار وِچّ

شہِراں وِچّ گںدّگی دے ڈھیر ودھ رہے ہن۔ جِہڑے مرذی شہِر چلّے جاوۄ٬ جِدھّر دیکھۄ٬ تُہاڈا سواگت پہِلاں کُۄڑے دے اُچّے پہاڑاں نال ہۄویگا۔ کئی وار تاں اِہ کُۄڑے دے پہاڑ شہِر دے بِلکُل اںدّر مِلدے ہن۔ اِسدے

جِیتی آکھے سُݨ اُئے دِیپی٬

بُجھّ تُۄں میری بات۔

درشن سِںگھّ آشٹ دی کوِتا اںدّر تک دھُڑدھُڑی جِہی چھیڑ دِںدّی ہَے۔ سۄچدِیاں سۄچدِیاں من بچپن ولّ چلا جاںدا ہَے۔ دادا دادی چیتِیاں وِچّ گھُمّ جاںدے ہن۔ اج

بھارت٬ جِس نُۄں سدِییاں تۄں سہِݨشِیلتا اتے انیکتا وِچّ ایکتا دی پچھاݨ مِلی ہۄئی ہَے٬ اجّ اِکّ گمبھِّیر سماجِک سںکّٹ دا ساہمݨا کر رِہا ہَے۔ دھرم٬ جۄ منُکھّتا٬ پِیار اتے نَیتِکتا نُۄں مذبُۄت بݨائُݨ دا س