پںجّاب اتے پںجّابی دے مُدّئی پْرسِدھّ سِکھّ وِدوان بھائی جَیتیگ سِںگھّ انںتّ لمبّی بِماری تۄں بائد کَینیڈا دی بْرِٹِش کۄلمبِّییا راج دے سری شہِر وِچّ 79 سال دی اُمر وِچّ اِس فانی سںسّار نُۄں الوِدا کہ

کئی واری کِسے وِئکتی دی کابلِیئت اُسدا لابھ کرن دی تھاں نُکسان کر جاںدی ہَے٬ کِئُںکِہ اُسدی کابلِیئت تۄں خار کھاݨ والے اُسدی وِدوتا اتے کابلِیئت دے اجِہے وِرۄدھی بݨدے ہن کِہ اُسدِییاں جڑھاں وِچّ تیل د

سرِیرک رُۄپ وِچّ تاں کیسر سِںگھّ نِیر نُۄں مَینُۄں سِرپھ اِکّ دۄ واری مِلݨ دا مَۄکا ہی مِل سکِیا سی کِہ اُہناں نُۄں درگاہی سدّا آ گِیا اتے اُہ سدا لئی سبھ نُۄں چھڈّ کے اݨجاݨ راہاں تے چلے گئے۔ پر اسل و

ستویں دہاکے دے اںتّ اُتّے چلّی نکسلباڑی لہِر نیں سمُچّے بھارت دے چیتنّ اتے جۄشِیلے مدھّ-ورگی گبھّرُۄیاں نُۄں آپݨے کلاوے وِچّ لَے لِیا۔ ہُݨ تکّ آذادی نال جُڑے سُپنِیاں تۄں جن-سادھارن دا مۄہ-بھںگّ ہۄ چُ

ذِںدّگی دے اِہناں مُڈھلے ورہِیاں وِچّ میری سۄچ اُتّے پِںڈّ وِچّ لگّدے میلِیاں سمیں لگّدے دِیواناں اتے سمیں-سمیں وکھّ وکھّ راجسی پارٹِییاں دُیارا کِیتے جاںدے جلسِیاں/ڈرامِیاں دا وی اسر پِیا۔ ساڈے پِںڈّ

اِہناں دِناں وِچّ ہی اتر سِںگھّ نیں آپݨے کِتاباں والے جھۄلے وِچۄں دۄ تِنّ ساہِتک-مَیغذِین کڈھّ کے وِکھائے۔ اِہناں وِچّ وکھّ وکھّ لیکھکاں دِییاں کوِتاواں٬ کہاݨِییاں تے لیکھ چھپے ہۄئے سن۔ میرے لئی ادبھُ

ساںجھ دے ماہَۄل وِچّ جِتھّے میرا آپا دھارمِک تںگّ-دِلی دِییاں ولگݨا تۄں پار جا کے کھُلّہ-دِلے مانوواد دا دھارنی بݨ رِہا سی اۄتھے میرا سںوّیدنشِیل من سُݨِییاں کتھا-کہاݨِییاں راہِیں لیکھک بݨن لئی ذرخیذ

ساںجھ دا ماہَۄل سمُچّے پِںڈّ وِچّ ہی رچِیا وسِّیا ہۄئِیا سی۔ گُرُۄ ہرگۄبِںدّ ساہِب تے بھائی بِدھی چںدّ دی یاد وِچّ ہر سال ساڈے پِںڈّ دۄ وڈّے دھارمِک میلے لگّدے اتے اِہناں میلِیاں اُپّر راگی-ڈھاڈی اتے

کۄئی وی وِئکتی آپݨے اِتِہاس اتے ہالات دی پَیداوار ہُںدّا ہَے۔ جیکر مَیں لیکھک بݨ سکِیاں تاں اِس کرکے نہِیں کِہ میرے اُتّے پْرماتما دی کۄئی خاس مِہر ہۄئی سگۄں اِس کرکے کِہ میرے پِچھۄکڑ اتے چَۄگِردے وِچ

جسّۄوال گائُݨ میلِیاں دا مۄہڑِیگڈّ سی۔ اُس نُۄں پںجّابی سبھِیاچار دا بابا بۄہڑ کِہا جاںدا سی۔ اُہدا پُۄرا ناں اُہدے کدّ کاٹھ جِڈّا ہی سی -جتھیدار جگدیو سِںگھّ جسّۄوال۔ اُس نیں پِںڈّ جسّۄوال دی مشہُۄری