مارچ دا کۄسا کۄسا دِن سی۔ مَیں جلدی ہی یُۄنِیورسِٹی چلے گِیا کِئُںکِہ کْرِئیٹِو اِںگلِش رائیِٹِںگّ دے پْرۄپھَیسر اتے وِبھاگ دے چیئر ڈا. اَیڈم نُۄں سٹاربکّس کَۄفی ہائۄُس وِچّ دۄ وجے مِلݨا سی۔ جدۄں مَیں کَۄفی ہائُس وِچّ پںجّ کُ مِںٹّ پہِلاں پہُںچِّیا تاں ڈا. اَیڈم نُکّر دے ٹیبل ’تے آپݨا کَۄفی دا کپّ لَے کے بَیٹھے٬ میری اُڈِیک کر رہے سن۔ درئسل٬ اِس مُلک وِچّ ہر وِئکتی سمیں دی بہُت کدر کردا ہَے اتے نِشچِت سمیں تۄں کدے وی لیٹ نہِیں ہُںدّا۔ ہریک لئی آپݨا اِکّ اِکّ مِںٹّ کِیمتی ہُںدّا ہَے۔ وَیسے وی یُۄنِیورسِٹی وِچّ چیئر لئی آپݨے اکادمِک رُجھیوِیاں تۄں اِلاوا بہُت سارے پْربںدھّکی کارج وی ہُںدّے ہن۔ اسِیں بڑے تپاک نال اِکّ دُۄجے نُۄں مِلے۔

درئسل٬ اسِیں اِکّ وار پہِلاں وی مِل چُکّے ساں جدۄں مَیں آپݨے چۄݨویں لیکھاں دی اںگّریذی وِچّ انُوادت کِتاب اُنہاں نُۄں دِتّی سی۔ اجّ اُس کِتاب ’تے ڈا. اَیڈم دے وِچار اتے پْرتِیکرم جاݨن لئی مِلݨ دا سببّ بݨائِیا سی۔ مِل بَیٹھݨ لئی اِہ تھاں سبھ تۄں ودھِییا ہُںدّی ہَے کِئُںکِہ تُسِیں کَۄفی دے گھُٹّ بھردے ہۄئے اکادمِک وِشِیاں ’تے ڈُۄںگھی تے گمبھِّیر چرچا کر سکدے ہۄ۔ مَیں جدۄں اُنہاں نُۄں کِہا کِہ تُسِیں کِہڑی کَۄفی پِیوۄگے تاں اُنہاں نیں کِہا٬ “مَیں تاں

وِدوان لیکھک برنارڈ شاء نیں پتا نہِیں کِہڑے رَۄں وِچّ کِہا سی کِہ 22 جݨے مُۄرکھ ہن جِہڑے اِکّ بال پِچھّے سِرتۄڑ دَۄڑے پھِردے ہن۔ 11 جݨے اِکّ پاسے نُۄں ٹھُڈّے ماری جاںدے ہن تے 11 جݨے دُۄجے پاسے نُۄں٬ کملے ناں ہۄݨ کِتۄں دے!

اُہ 22 جݨے تاں پتا نہِیں کِنّے کُ کملے ہۄݨگے پر سچائی اِہۄ ہَے کِہ اُنہاں نیں سِیاݨی بِیاݨی ادھّۄں ودھّ دُنِییا کملی کِیتی پئی ہَے! کۄئی منّے ناں منّے٬ پھُٹّبال دی کھیڈ وِچّ کمال دی کشِش ہَے۔ اُہ بابے برنارڈ شاء نُۄں تاں بھاویں آپݨے ولّ نہِیں کھِچّ سکی پر پُۄرے سںسّار نُۄں آپݨے پںجِّیاں وِچّ جکڑی بَیٹھی ہَے۔ آلمی کپّ دے مَیچاں وِچّ اِکّ اِکّ کِکّ نیں لکھّاں نِگاہاں بنّہی رکھِّییاں۔ پھُٹّبال سچّمُچّ ہی دُنِییاں دی سبھ تۄں ودھّ درشنی کھیڈ سابت ہۄئی ہَے۔ تد ہی اِہ دُنِییاں دے سارے ہی مُلکاں وِچّ کھیڈی جاںدی ہَے۔ پھُٹّبال دی کَۄماںتری پھَیڈریشن ’پھِیپھا‘ دے 211 دیش تے کھیتر مَیمبر ہن۔

اَۄرت سِیاݨپ اتے شکتی دا مُجسّما ہَے! اُسدے ہَۄسلے ہمیشا بُلںدّ رہے۔ ہَۄسلے دا سمبّںدھّ ہالاتاں اتے پْرستھِتِییاں نال ہُںدّا ہَے کِسے جَیںڈر نال نہِیں۔ اَۄرت آپݨی ذِںدّگی دَۄران پْرسُۄتی پِیڑاں جھلّݨ تۄں لَے کے آپݨے آپ نُۄں دُۄجَیلے درجے دی وِئکّتی ہۄݨ دی ہِیݨتا ورگے بہُت سارے چَیلںجّاں دا ساہمݨا کردی آ رہی ہَے۔ دُنِییا دے تکرِیبن ہر کھِتّے وِچ سدِییاں تۄں مرد ولۄں اَۄرت نُۄں پچھاڑݨ دی کۄشِش ہُںدّی رہی پر جِس بِیج نُۄں ذِیادا دبائِیا جاوے اُہ اُنّی ہی تِیبرتا نال دھرتی ’چۄں باہر پھُٹّ نِکلّدا ہَے؛ کئی وار تاں پتھّر دا سِینا پاڑ کے وی بڑی شان نال اُگّ آئُںدا ہَے۔ اَۄرت آپݨے ہَۄسلے بُلںدّ رکھّدِیاں٬ وِپرِیت پْرستھِتِییاں دا ساہمݨا کردِیاں٬ ہمیشا مرد دے برابر کھڑی ہۄئی۔ اجّ ’وُمَین اِمپاورمَیںٹ‘ دی گلّ کرنا پھَیشن جِہا بݨدا جا رِہَے پر اَۄرت تاں ہمیشا تۄں ہی سشکّت ہَے٬ مرد پْردھان سۄچ نیں ہی اُسنُۄں دبا کے رکھِّیا ہَے۔

اُسدا نام رام گۄپال بلانا ہَے۔ تِنّ بھَیݨاں اتے تِنّ بھراواں وِچّۄں سبھ تۄں وڈّے اتے لاڈلے اِس وِیر دا جنم ہرِیاݨا دے ذِلہا پھتِہاباد دے پِںڈّ کَۄلگڑھ وِکھے پِتا دیسراج اتے ماتا پْرکاش بائی دی کُکھّۄں ہۄئِیا۔ اِس اݨبھۄل بال نیں آپݨے نِکّے-نِکّے پَیراں نال آپݨے گھر دے پُۄرے وِہڑے وِچّ اجے تُر کے وی نہِیں سی دیکھِیا کِہ تِنّ سال دی اُمر وِچّ ہی ہۄݨی ورت گئی تے بُکھار وِچّ اُسدِییاں لتّاں کھڑھ گئیِیاں۔ تھۄڑھا وڈّے ہۄݨ ’تے جدۄں اُسنُۄں آپݨی اِس ہالت دا اہِساس ہۄئِیا تاں اُسدے اںدّر اِکّ چِیس اُٹھّدی۔

میلے دا جیکر اکھّری ارتھ کِیتا جاوے تاں اِہ میل مِلاپ ہی بݨدا ہَے۔ پُراݨے سمِیاں وِچّ آواجائی سادھن سِیمِت سن٬ ہر تھاں پَیدل ہی جاݨا پَیںدا سی۔ دُۄجی گلّ٬ آرتھِک تںگّی وی سی۔ پَیسا بہُت سِیمِت سی۔ مِہنت بہُت کرنی پَیںدی سی۔ کیول وِیاہ سمیں ہی نویں کپّڑے پائُݨ دی کھُلّہ مِلدی سی۔ اِسے گھاٹ دی پُۄرتی لئی ہریک بھائیِچارے نیں میلے کرنے شُرُۄ کِیتے تاں جۄ کدے کدائیِں اُہ وی مِہنت بھری ذِںدّگی وِچّۄں کُجھ سماں کڈھّ آپس وِچّ ہسّ لَیݨء اتے کُجھ کھاݨ-پِیݨ دا وی انںدّ لَے سکݨ۔

سںسّار وِچّ بہُت سارے اِنسان آپۄ آپݨے کھیتراں وِچّ آپݨا یۄگدان پا رہے ہن پْرںتُّۄ کُجھ اجِہے مہان تے نِویکلی کِسم دے اِنسان ہُںدّے ہن٬ جِہڑے آپݨی وِدوتا دے انیکاں رںگّ بِخیردے ہۄئے آپݨے سماج دے سبھِئچار نُۄں امِیر کردے رہِںدّے ہن۔ اجِہے وِئکتِییاں وِچّ پںجّابی اتے سِکھّی دے مُدّئی گِیانی گُردِتّ سِںگھّ بہُ-پکھّی٬ بہُرںگّی٬ گِیانوان اتے پْربُدھّ وِدوان شامل ہن۔ 

جے چںگّی ترہاں نذر ماری جاوے تاں پِںڈّاں وِچّ پںچّائِتاں پُراتن سمِیاں تۄں ہی پِںڈّاں دی بھلائی لئی بݨائیِیاں جاںدِییاں سن۔ آذادی تۄں بائد 1959 وِچّ پںچّائِتی راج دی شُرُۄیات ہۄئی۔ سمیں سمیں 'تے اِہناں دے نِئم بدلدے رہے ہن۔ کدے کۄئی دھِر ودھّ مَیمبر جِتا کے آپݨا سرپںچّ چُݨ لَیںدی٬ کدے سرپںچّ وۄٹراں ولّۄں سِدھّے رُۄپ وِچّ چُݨے جاںدے۔

پِںڈّاں وِچّ پںچّائِتاں پِںڈّ دا وِکاس کرن لئی٬ پِںڈّ واسِییاں دی بھلائی لئی بݨائیِیاں جاںدِییاں ہن۔ پر اسل مُدّے تۄں ہٹ کے بتھیرا کُجھّ اجِہا ہُںدّا ہَے جۄ نہِیں ہۄݨا چاہِیدا۔ پںچّائِتاں وِچّ اَۄرتاں لئی وی ر

ہر سال 5 ستمبّر نُۄں منائِیا جاݨ والا ادھِیاپک دِوس سِرپھ اِکّ ترِیک نہِیں٬ سگۄں اُنہاں مہان ادھِیاپکاں نُۄں سمرپِت اِکّ مہان اوسر ہَے٬ جۄ ساڈے بچِّیاں دے بھوِکھّ نُۄں گِیان٬ سںسّکار اتے نَیتِکتا دی رَۄشنی نال رَۄشن کردے ہن۔ اِہ دِن بھارت دے دُۄجے راشٹرپتی اتے مہان دارشنِک ڈا. سروپلّی رادھاکْرِشنن دی جیںتّی ’تے منائِیا جاںدا ہَے٬ جِنہاں نیں آپݨے جِیون وِچّ ادھِیاپک ہۄݨ نُۄں سبھ تۄں وڈّا سنمان منِّیا۔

ادھِیاپک: سماج دا اسل نِرماتا

ادھِیاپک سِرپھ کِتابی گِیان ہی نہِیں دِںدّے٬ سگۄں وِدِیارتھِییاں نُۄں جِیون جِئۄُݨ د

دُنِییاں بھر دا ہر وِئکتی سِدھّے اسِدھّے تَۄر تے کھیتی نال جُڑِیا ہۄئِیا ہَے۔ کِسے وی رُۄپ وِچّ ورتِیا جاوے اناج بِناں کِسے نُۄں نہِیں سردا۔ سِدھّی جِہی گلّ اےَ سبھ دے ڈھِڈّ لگّے ہۄئے نیں اِہناں نُۄں بھرن واستے اناج٬ پھلھ٬ سبذِییاں آدِ دی ذرُۄرت ہُںدّی ہَے۔ اُہ سانُۄں کھیتاں وِچّۄں مِلدے ہن۔ اسِیں آپݨی تھالھی وِچّ پئے بھۄجن دے پِچھّے ہۄئی مِہنت بارے سۄچِیئے تاں سبھ تۄں ودھّ مِہنت کِرتی کِسان دی ہُںدّی ہَے۔ کِسان کھیت واہُںدّا سںوّاردا ہَے۔ پھِر ... چِڑِییاں- جنَۄراں دے بھاگِیں٬ ہالھی-پالھی دے بھاگِیں٬ راہی-پاںدھی دے بھاگِیں ... آکھ کے بِیج بِیجدا ہَے۔ بی

بھارت وِچّ ہر سال 29 اگست نُۄں دھُۄم-دھام نال منائِیا جاݨ والا راشٹری کھیڈ دِوس درئسل مہان ہاکی کھِڈاری میجر دھِیان چںدّ دی جیںتّی دے مَۄکے ’تے منائِیا جاںدا ہَے٬ جِس دا مُکھّ مکسد دیش وِچّ کھیڈ سںسّکْرِتی نُۄں ہُلارا دیݨا اتے نَۄجوان پِیڑھی نُۄں پھِٹنَیسّ اتے کھیڈاں لئی پْریرِت کرنا ہَے۔

“ہاکی دا جادُۄگر” : دھِیان چںدّ دی امِٹّ چھاپ

میجر دھِیان چںدّ (29 اگست 1905 - دسمبّر 1979), جِنہاں نُۄں “ہاکی دا جادُۄگر” کِہا جاںدا ہَے٬ بھارتی ہاکی دے سُنہِری دَۄر دے سبھ تۄں مہان کھِڈاری منّے جاںدے ہن۔ اُنہاں ن

ذِںدّگی اَۄکھاں- سَۄکھاں٬ دُکھّاں -سُکھّاں٬ ہاسِیاں -اُداسِییاں دا مِشرݨ ہَے۔ اُۄں تاں ہر بںدّے نُۄں ہر رۄذ کُجھّ ناں کُجھّ نواں سِکھّݨ نُۄں مِلدا ہَے بشرتے کِہ بںدّے نُۄں سِکھّݨ دی بھُکھّ پِیاس ہۄوے۔ کئی وار جدۄں آپݨی تۄر تُردی ذِںدّگی وِچّ کۄئی وادھ گھاٹ آ جاںدی ہَے تاں بڑا کُجھّ سۄچݨ 'تے مجبُۄر ہۄ جاںدے ہاں۔

پِچھلے دِنِیں آئے مِیںہ ہنیری وِچّ کافی نُکسان ہۄئِیا۔ کُدرتی گلّ ہَے تیذ جھکھّڑ آئُݨ نال بِجلی وی پْربھاوِت ہُںدّی ہَے۔جدۄں بِجلی دے کھمبھّے ٹُٹّے ہۄݨ, تاراں اُتّے وڈّے وڈّے درکھّت ٹُٹّ کے ڈِگّے ہۄݨ تاں اِہناں چِیذاں دی مُرں

30 اگست 2026 دا سماگم وِشیس رِہا۔ وَیسے تاں 90واں جنم-سال کِسے دا وی منائِیا جاوے – اُہ اِکّ وِشیس سماگم ہی ہُںدّا ہَے۔ پر جد اِہ پنُّۄں ورگی پْرسِدھّ٬ بہُ-پکھّی اتے ہرمن-پِیاری ہستی دا ہۄوے٬ تاں اِہ ہۄر وی وِشیس بݨ جاںدا ہَے۔

سماگم دا اِکّ پکھّ اِہ وی رِہا کِہ اِہ سال سْری متی پتوںتّ کَۄر جی پنُّۄں دا وی 90واں جنم-ورہا ہَے۔ بھاو اۄہ 70 کُ سال ذِںدّگی دے ہر کھیتر ’چ٬ پنُّۄں ساہِب دے کدم نالھ کدم مِلا کے چلّے ہن۔ پنُّۄں ساہِب ورگے انُسشنی اِنسان دے کدم نالھ کدم مِلا کے چلّݨا بہُت و

اِس سال جُۄن وِچّ میرے بیٹے کۄل ساڈے دۄواں جِییاں دا کنیڈا جاݨ دا سببّ بݨ گِیا۔ اِکّ تاں 3 جُۄن نُۄں اُسدی کمپِّئۄُٹر سائِںس وِچّ ڈِگری پُۄری ہۄݨ ’تے کنوۄکیشن سی٬ دُۄجا سانُۄں دۄواں نُۄں ادھِیاپک ہۄݨ کارن گرمی دِییاں چھُٹِّییاں آ گئیِیاں سن۔

اُتھّے میرے بیٹے دے نال رہِںدّے اُسدے دۄست دے ڈاکٹر ماپے وی کنوۄکیشن ’تے آئے ہۄئے سن۔ دُۄجا میرا بیٹا٬ ڈِگری دے آخری سمَیسٹر تۄں پہِلاں 16 مہِینِیاں دی کۄ-آپ٬ سپاروُڈّ لا کے آئِیا سی۔ اُُس کمپّنی وِچّ اُسدی سِینِیئر لیڈی کَیرا اتے اُسدا پتی مائیِک بہُت اُچّی پۄسٹ ’تے کمّ کردے سن۔ اُہ دۄویں جݨے مے

کِسے وِدوان دے بۄل ہن٬ “ذُلم سہِںدّی کھامۄشی دا دھماکا کئی وار گھر دِییاں نِیہاں وی ہِلا دِںدّا ہَے۔” دِل ’تے ہتھّ دھرکے سۄچِیئے کِہ جِنہاں گھراں اںدّر نشِیاں کارن ستھّر وِچھدے نیں٬ جِنہاں گھراں دے ماپے اِکلَۄتے پُتّاں دِییاں لاساں نُۄں مۄڈھا دے رہے نیں٬ جِنہاں ماپِیاں دے اِکلَۄتے پُتّاں دِییاں لاشاں کِتے جھاڑِییاں وِچّۄں٬ کِتے سڑکاں ’تے٬ کِتے باتھرُۄماں وِچّ٬ کِتے سُنّ-سان کھۄلھِیاں وِچّۄں٬ کِتے سٹیڈِیئماں وِچّۄں نشے دی اۄورڈۄذ کارن مِلدِییاں ہن٬ اُنہاں ماپِیاں دے کِیرنے تاں پتھّراں نُۄں وی رُیائُݨ والے ہُںدّے ہن۔ بھلا اُنہاں وکت دے مارے ماپ

دۄست بھاو ’دۄ سچائیِیاں‘ دا نام ہَے دۄستی٬ وِشواس دا ناں ہَے دۄستی۔ دۄستی دا رِشتا اجِہا ہَے جِہڑا اسِیں آپݨی مرذی نال چُݨدے ہاں۔ اجّ سچّی دۄستی کِسے کرماں والے دے ہِسّے ہی آئُںدی ہَے۔ اجّ دۄستی دے ناں ’تے اسِیں جاں ساڈے نال کھِلواڑ کِیتا جاںدا ہَے۔ کہِݨ نُۄں اسِیں دۄست ہُںدّے ہاں پر پِٹھّ مۄڑن نہِیں دِںدّے٬ دُۄجے نال اِیرکھا٬ ساڑا٬ وَیر-بھاونا٬ دُۄئی دوَیت آدِ جِہے اَۄگُݨاں نال بھرے پئے ہاں۔ دۄستی دے گھر تاں بہُت دُۄر ہن۔ ’یار مار کرنی‘ دۄستی دے ناں ’تے بہُت وڈّا کلںکّ ہَے۔

دۄستی تُہانُۄں تکلِیپھ وِچّ اِکلّا نہِیں چھڈّدی٬ بلک

کارگِل وِجے دِوس بھارت دے اِتِہاس دا اُہ امر دِن ہَے٬ جۄ ہر سال 26 جُلائی نُۄں شہِیداں دی یاد٬ سَینِکاں دی وِیرتا اتے راشٹر دے گَۄرو نُۄں پْرݨام کرن لئی منائِیا جاںدا ہَے۔ کارگِل دِییاں برپھِیلِییاں چۄٹِییاں تۄں اُٹھّی بہادری دی اُہ امر گُۄںج٬ جِسنے بھارت دے تِرںگّے نُۄں ہمیشا لئی گَۄروشالی کر دِتّا٬ اجّ وی ہر دیش بھگت دے دِل وِچّ گُۄںجدی ہَے۔ اِہ دِن سِرپھ اِکّ جںگّی جِتّ دی یاد نہِیں٬ سگۄں اُس اٹلّ سںکّلپ دی چیتنا ہَے٬ جِسنے کارگِل دِییاں اَۄکھِییاں پہاڑی چۄٹِییاں اُتّے وی بھارتی تِرںگّے نُۄں جھُکݨ نہِیں دِتّا۔

1999 دا کارگِل یُدھّ بھارت اتے

ساڈے جِیون وِچّ رُکھّاں دی مہتّتا لئی بس اِکّۄ گلّ کہِݨی بݨدی ہَے جے رُکھّ ہن تاں ساڈا جِیون ہَے۔ رُکھّ ہرے بھرے٬ اسِیں وی کھُشہال۔ رُکھّ سُکّ مُکّ گئے تاں اسِیں وی سُکّ مُکّ جاواںگے۔ اسِیں بھاویں دھِیان دیئیِئے جاں ناں اسِیں رُکھّاں نال اتے رُکھّ ساڈے نال بھاوناتمک تَۄر تے وی جُڑے ہۄئے ہاں۔ تھۄڑھا جِہا اںدّرۄں باہرۄں من شاںت کر کے رُکھّاں دے نیڑے جائیِئے تاں اسِیں اُہناں نال گلّاں کرن لگّ پَیںدے ہاں۔ اُہ وی ساڈِییاں گلّاں دا جواب دِںدّے پْرتِیت ہُںدّے ہن۔

اِہ تاں ساڈے وِگِیانکاں نیں سِدھّ کر دِتّا ہَے کِہ رُکھّ کھُش وی ہُںدّے ہن٬ دُکھی

پُراݨے سمِیاں تۄں بڑی پْرچلِّت گلّ جاں کہاݨی ہَے کہِںدّے ...اِکّ وار اِکّ مُساپھر سادھُۄ کِسے بِیبی دے گھرے دُپہِرا کٹّݨ لئی رُک گِیا۔ بھلے ویلے سن بِیبی نیں سادھُۄ نُۄں ربّ ولّۄں بھیجِیا پھرِشتا اتے اُس دی سیوا کرن نُۄں آپݨے وڈّے بھاگ سمجھِیا۔ جل-پاݨی چھکا سادھُۄ واستے چَۄل بݨائُݨ لگّی۔ اُہ بِیبی نُۄں بہُت سارِییاں گلّاں پُچھّݨ لگِّیا۔ بِیبی نُۄں کھِجھ چڑھن لگّی۔ ہدّ تاں اُدۄں ہۄ گئی جدۄں اُہنے وِہڑے وِچّ بنّہی مجھّ ویکھ کے آکھِیا٬"تُسِیں گھر دا بُۄہا چھۄٹا رکھِّیا ہۄئِیا جے بھلاں تُہاڈی مجھّ مر گئی اِس نُۄں باہر کِویں کڈھّۄگے؟" بھاویں اُس سمیں بِیبی دا

راجے مہاراجِیاں سمیں تِییاں دا اِتِہاس بھاویں ودھِییا ناں رِہا ہۄوے۔ پر بدلدی-بدلدی اِہ رِیت کُڑِییاں دا کھُشِییاں چاواں بھرِیا پِیارا تِئُہار بݨ گئی۔ سائُݨ مہِینے جدۄں وی تِییاں دا گِدھّا پائُںدِییاں آپݨِییاں پِیارِییاں سہیلِییاں نُۄں مِلدِییاں کُڑِییاں دی کھُشی ہدّاں تۄں پار ہۄ جاںدی ہَے تاں اُہ تِییاں لوائُݨ والھِیاں لئی اسِیساں دی جھڑی لا دِںدِّییاں ہن-

تِییاں وے لوائُݨ والھِیا٬

تیری جِیوے پُتّراں دی جۄڑی٬

سائُݨ دا مہِینا ساڈے سبھِّیاچار وِچّ کھاس تھاں رکھّدا ہَے۔ جیٹھ ہاڑھ دِییاں ہڈّ ساڑدِییاں دھُپّاں تۄں بائد کُدرت مِہربان ہُںدّی ہَے

پِچھلِییاں چۄݨاں ویلے دی گلّ ہَے اِکّ نَۄجوان دا پِیارا نیتا کِسے دُۄجی پارٹی وِچّ چلِیا گِیا۔ اُہ وِچارا مرنہاکا ہۄ گِیا ۔ اُس وِچارے نُۄں سارے پاسے دھُۄڑ جِہی اُڈدی جاپدی جِویں دھُۄڑ اُسدا مُۄںہ سِر اٹّدی ہۄوے۔ اُہ کئی دِن گھرۄں باہر ناں نِکلِیا کِتے کۄئی نیتا دے ٹپُۄسی مارن نُۄں لَے کے اُس نُۄں شرمِںدّا ناں کر دیوے۔ پر اجّ کلّہ کِسے نُۄں کُجھّ کہِݨ جاں کہائُݨ لئی گھرۄں باہر نِکلݨا ذرُۄری نہِیں بس اِکّ مۄبائیِل پھۄن ہۄݨا چاہِیدا ہَے جۄ تکرِیبن سبھ کۄل ہی ہُںدّا۔ اُس نُۄں نیتا جی دے ہکّ وِچّ پائے سٹیٹس سَۄݨ ناں دِںدّے۔ کدے اُہ آپݨے نیتا دی کِسے م