دال ’چۄں داݨا! مَیں سپَیسلِسٹ دی اِکّ مُلاکات لئی جاݨا سی۔ اُس لئی مَیں برَیمپّٹن ٹراںذِٹّ دی بس نمبّر 9 پھڑ لئی۔ میرا سرِیرک ات مانسِک ہال وی اۄہۄ ہی ہَے جۄ اِکّ 90 تۄں ٹپّے دا ہُںدّا ہَے۔ ٹھِیک سُݨن تے سمجھݨ لئی کنّاں نُۄں مشِین دا سہارا لَیݨا پَیںدا ہَے۔ دںدّ ادھّے کُ اسلی ہن اتے ادھّے کُ بنائُٹی۔ اکھّاں دے وِچّ لَیںجّ لائے ہۄئے ہن اتے نالھ اَینک دا سہارا لَیݨا پَیںدا ہَے۔ تُرن لئی واکر دی سہائِتا لئی جاںدی ہَے۔ دِماگ آم تَۄر اُتّے ٹھِیک کمّ کردا ہَے پر کدے-کدے اُہ وی ٹپلا کھا جاںدا ہَے۔

مَیں بس وِچّ بَیٹھ کے دُۄسرے مُساپھراں دی سہُۄلت لئی آپݨا واکر آپݨے پٹّاں اُتّے رکھّ لِیا تاں کِہ اُہ بس وِچلے راستے وِچّ گھٹّ تۄں گھٹّ رُکاوٹ بݨے۔ میرا مۄبائِل میری پَیںٹّ دی کھبّی جیب وِچّ سی۔ میرے دِماگ وِچّ وِچار گھُمِّیاں کِہ مۄبائیِل گِر وی سکدا ہَے! مَیں چڑھدِییاں اُتّردِییاں سوارِییاں دے ڈِیل-ڈَۄل٬ نَیݨ-نکس تے رںگّ رُۄپ نِہاردا رِہا اتے اُنہاں دے مناں وِچّ ورت رہے ورتارے نُۄں سۄچݨ-سمجھݨ دا یتن کردا رِہا۔ پتا ہی ناں لگِّیا کِہ بس تۄں اُتّرن دا میرا ٹِکاݨا آ گِیا۔

مَیں پھٹا پھٹ واکر آپݨے پٹّاں تۄں تھلّے لاہِیا٬ اُس وِچّ آپݨا چھۄٹا بَیگ ٹِکائِیا۔ ڈرائیِور نیں میرا واکر دیکھکے بس نُۄں نِیوِیں کر لِیا اتے مَیں سَۄکھا ہی تھلّے اُتّر گِیا۔ کاہلھی وِچّ دُۄسری بس دیکھی اتے اُس وِچّ چڑھکے آپݨا سِینِیئر ہۄݨ دا پاس٬ سوَے-پڑھن والھے مِیٹر نُۄں دِکھائِیا اتے جا کے سِیٹ اُتّے بَیٹھ گِیا۔ ڈاکٹر دی مُلکات پِچھّۄں لۄڑ پَیݨ اُتّے مَیں آپݨا مۄبائیِل دیکھِیا تاں پںچھّی اُڈاری مار چُکِّیا سی۔ وِچار آئِیا کِہ جدۄں من نیں کِہا سی کِہ اِہ گِر سکدا ہَے٬ اُدۄں اُسدی کِئۄں ناں منِّیں۔ سۄچِیا جے پںجّ چار سَۄ ڈالر گُیاچ وی جاوے تاں نُکسان چھۄٹا ہُںدّا ہَے پر مۄبائیِل گُیاچݨ دا نُکسان اُس تۄں وڈّا ہَے۔ اِس نالھ اِس دے مُلّ تۄں اِلاوا ہۄر وی بڑا کُجھّ کِیمتی جُڑِیا ہُںدّا ہَے۔ من نُۄں سمجھیائِیا٬ گِیا سۄ گِیا ہُݨ اِس دے نالھ مرنا تھۄڑھی ہَے۔

پر یتن کرن وِچّ کی ہرج ہَے۔ بِیتے وِچّ اِکّ نہِیں کئی٬ مَیں اجیہے سمیں دیکھے ہن جِنہاں وِچّ لۄڑ دی سَۄ کی دۄ سَۄ تۄں وی ودھّ پْرتی سَیںکڑا آس نہِیں سی پُۄرے ہۄݨ دی پر نِرتھکّ یتن کرن نالھ اُہ پہاڑ وی سر ہُںدّے دیکھے۔ مَیں آپݨے گھر دے پھۄن اُتّۄں کئی ویر اتے کئی سمِیاں اُتّے آپݨے مۄبائیِل پھۄن اُتّے کالاں مارِییاں٬ کِسے نیں میری گلّ ناں سُݨی۔ دساں باراں گھںٹِّیاں پِچھّۄں میرے چھۄٹے سپُتّر دی امرِیکا تۄں کال آئی کِہ میرا مۄبائیِل پھۄن برَیمپّٹن ٹراںذِٹ دے سِٹی سَیںٹّر والھے دپھتر وِچّ پِیا ہَے٬ مَیں اۄتھۄں جا کے لَے آواں۔ تَینُۄں کِویں پتا لگِّیا مَیں پُچھِّیا۔ تاں اُس نیں دسِّیا کِہ مَیں تاں تُہانُۄں پھۄن کِیتا سی پر اُس دپھتر نیں مَینُۄں اِہ جاݨکاری دِتّی۔

دُۄسرے ہی دِن آپݨا مۄبائیِل لَیݨ واستے جا رِہا سی تاں میرے من وِچّ کئی تَۄکھلے پَیدا ہۄ رہے سن۔ جِویں: کی میرا مۄبائیِل اۄتھے ہۄویگا وی جاں نہِیں؟ اُہ میرے کۄلھۄں کی سبُۄت مںگّݨگے؟ کی کِسے گواہ دی وی لۄڑ پئِگی جاں نہِیں؟ اِت آدِ۔ میرے اِہ تَۄکھلے نِرمُۄل نہِیں سن۔ میرے اچیت من وِچّ٬ میرے بَیک ہۄم وِچّ دپھتراں وِچّ ہۄ رہی بیلۄڑی اتے کھُیار کرن والھی لۄبھی ماسکتا بَیٹھی ہۄئی سی۔

اجے کُجھّ کُ سال پہِلاں دی گلّ ہَے کِہ میری پتنی اتے اُسدی چھۄٹی بھَیݨ اِکّ تِیرتھ یاترا اُتّے گئیِیاں سن۔ چھۄٹی نیں گلتی نالھ آپݨا مۄبائیِل سامان وِچّ رکھّ کے گٹھڑی-گھر وِچّ جمہاں کروا دِتّا۔ اگلے دِن گٹھڑی تاں مِلھ گئی پر مۄبائیِل نہِیں مِلھِیا۔ سَۄ پاپڑ ویلے۔ سبھ دھُۄںئیں واںگ ہوا ہۄ گئے۔ کر لئۄ گھِئۄ نُۄں بھاںڈا!

کھَیر! مَیں دسّے گئے دپھتر وِچّ پہُںچّ گِیا اتے آپݨی لۄڑ دسّی۔ ڈِئۄُٹی والھے نیں میرے کۄلھۄں مۄبائیِل دی کمپّنی اتے مَۄڈل پُچھِّیا۔ تے میرا اُتّر سی کِہ اِس بارے مَینُۄں کۄئی پتا نہِیں۔ اُہ دپھتر دے اںدّر گِیا تے اُس نیں اِکّ مۄبائیِل میرے ساہمݨے لِیا کے رکھّ دِتّا۔ مَیں کِہا کِہ اِہ میرا نہِیں ہَے۔ اُہ اِکّ ہۄر لِیائِیا تے اُہ وی میرا نہِیں سی۔ میرے دِل دی دھڑکن ودھ دی جا رہی سی۔ اُہ تِیسرا لَے آئِیا۔ جِس نُۄں دیکھدے سار ہی میری رُۄہ کھِڑ گئی۔ اُس نیں میرے چِہرے ولّ دیکھِیا اتے مۄبائیِل میرے ہتھّ پھڑا دِتّا۔ کۄئی پُچھّ پڑتالھ نہِیں٬ کۄئی ڈاکُۄمَیںٹّ نہِیں٬ کۄئی گواہ نہِیں اتے کۄئی دستکھت نہِیں۔

مَیں مۄبائیِل دا بَیک کور کھۄہلِیا اتے آپݨے اتے سُپتنی دے چار پھۄن نمبّر دِکھائے۔ ڈِیلِںگّ ہَیںڈ نیں دُۄرۄں ہی ہتھّ دا اِشارا کردِیاں کِہ٬ “اِس دی لۄڑ نہِیں”۔

اِہ ہَے کَینیڈا!