میلے دا جیکر اکھّری ارتھ کِیتا جاوے تاں اِہ میل مِلاپ ہی بݨدا ہَے۔ پُراݨے سمِیاں وِچّ آواجائی سادھن سِیمِت سن٬ ہر تھاں پَیدل ہی جاݨا پَیںدا سی۔ دُۄجی گلّ٬ آرتھِک تںگّی وی سی۔ پَیسا بہُت سِیمِت سی۔ مِہ

اِس سمیں سںسّار بہُت ہی ناذک دَۄر وِچّۄں گُذر رِہا ہَے۔ اِکّ پاسے اِس سدی نُۄں گِیان اتے سُۄچنا دی سدی آکھِیا جاںدا ہَے٬ دُۄجے پاسے سںسّار دی ادھّی تۄں ودھ وسۄں دی پہُںچّ تۄں گِیان اتے سُۄچنا باہر ہَے

گُرُۄ نانک دیو جی دی پںجّوِیں جۄت شْری گُرُۄ ارجن دیو جی٬ جِنہاں نُۄں شہِیداں دے سِرتاج٬ باݨی دے بۄہِتھ٬ لامِسال بْرہمگِیانی٬ نِمرتا اتے سہِݨشِیلتا دی مُۄرتی وی آکھِیا جاںدا ہَے٬ نیں مہِسُۄس کِیتا کِہ

ساڈے دیش وِچّ لۄکراج ستھاپِت ہۄئے نُۄں 75 سالاں تۄں ودھّ سماں ہۄ گِیا ہَے۔ اسِیں آپݨے دیش نُۄں سںسّار دا سبھ تۄں وڈّا لۄکراج آکھدے ہاں۔ جیکر ابادی پکھّۄں ویکھِیئے تاں اِہ سبھ تۄں وڈّا ہَے کِئُںکِہ ساڈ

اُدۄں ساڈے پِںڈّ کۄئی سکُۄل نہِیں سی۔ پڑھن لئی لاگلے پِںڈّ جاݨا پَیںدا سی۔ کچّے راہاں وِچّ تُردِیاں سردِییاں وِچّ سویرے ٹھںڈھّ دا مُکابلا کرنا پَیںدا سی اتے گرمِییاں وِچّ مُڑدِیاں تپدی دُپہِر دا سیک ج

چَۄراسی ورہِیاں دا سپھر سُکھ سبِیلی پُۄرا ہۄ جاݨا آپݨے آپ وِچّ اِکّ پْراپتی ہَے۔ اِس پْراپتی وِچّ میری آپݨی کۄئی گھالݨا نہِیں ہَے۔ پْرماتما دی مِہر اتے تُہاڈِییاں شُبھ اِچھّاواں سدکا ہی اجِہا ہۄ سکِیا

پںجّاب دے وِکاس وِچّ آئی کھڑۄت اتے بیرُذگاری لئی آم تَۄر اُتّے اِتھّے گھٹّ ہۄئے سنئتی وِکاس نُۄں ذِمّیوار ٹھہِرائِیا جاںدا ہَے۔ اِسدے نال ہی اِہ وی منِّیا جاںدا ہَے کِہ پںجّاب وِچّ آرتھِکتا نُۄں ہُلار

گُرُۄ نانک ساہِب دا اِس سںسّار وِچّ آگمن پںدّرہوِیں سدی وِچّ ہۄئِیا۔ اُدۄں دیش دی ہالت بہُت ماڑی سی۔ ہر پاسے دھکّاشاہی٬ رِشوتکھۄری٬ بیئیِمانی اتے ذۄر جبر دا بۄلبالا سی۔ لۄکاں دی ورگ وںڈّ کرکے بہُگِݨتی

چڑھدی کلا اِکّ اجِہا مںتّر ہَے جِہڑا اِنسان نُۄں کدے وی نِراشتا اتے نکاراتمکتا دے نیڑے نہِیں ڈھُکّݨ دِںدّا۔ اِہ مںتّر اجِہی شکتی بھر دِںدّا ہَے کِہ جدۄں کدے اَۄکھی گھڑی آ وی جاوے تاں وی گُرُۄ نانک دے

پْرسِدھّ کوی اتے چِتّرکار دیو نہِیں رہے۔ دیو نیں کوِتا اتے چِتّرکاری وِچّ وِلکھّݨ پَیڑاں پائیِیاں۔ اُسدی پہِلی کِتاب نیں ہی پںجّابی جگت وِچّ ہلچل مچا دِتّی سی۔ اُسدا پِںڈّ گالِب کلاں سی پر اُہ بچپن وِ

جدۄں تِنّ ندِییاں دا مِلاپ ہُںدّا ہَے تاں اِہ سںگّم پوِتّر بݨ جاںدا ہَے ہالاںکِہ تِیجی ندی نذر نہِیں آئُںدی۔ ڈا. رںدھّاوا تاں گُݨاں دا گھٹّۄ گھٹّ ستناجا جاں سترںگھّی پِیںگھ سی۔ اُہ بھاویں آئی سی اَیسّ

ساڈے سارِیاں دے جِیون وِچّ کئی وار اجِہا مَۄکا آئُںدا ہَے جدۄں اسِیں ناںہ کہِݨا چاہُںدّے ہاں پر کہِݨ دی ہِمّت نہِیں ہُںدّی۔ اِسدا مُکھّ کارن اگلے دی نراذگی نُۄں مُلّ ناں لَیݨا ہَے۔ دُۄجا کارن آتم وِشو

جدۄں 1947 وِچّ دیش اذاد ہۄئِیا تاں اںگّریذ نیں کیول راج پْربںدھّ کرن دی ذِمّیواری بھارتِییاں نُۄں دِتّی باکی ڈھاںچا اُویں ہی چلدا رِہا۔ اِس راج پْربںدھّ دا مںتّو لۄکاں وِچّ ہِیݨ بھاونا اتے ڈر بݨائی رک

پںجّاب اَیگرِیکلچرل یُۄنِیورسِٹی دی پںجّاب دے کھیتی وِکاس وِچّ اہِم بھُۄمِکا ہَے کِئُںکِہ پںجّاب دی ساری کھیتی کھۄج دی ذِمّیواری اِسے یُۄنِیورسِٹی دی ہَے۔ اِس کھۄج نُۄں کِساناں تک پہُںچّائُݨ اتے اِس ن

پۄہ دے مہِینے دی کیول سِکھّ اِتِہاس وِچّ ہی نہِیں سگۄں سںسّار دے اِتِہاس وِچّ وی وِشیش مہتّتا ہَے۔ اِس مہِینے پہِلی وار کِسے رہِبر نیں ذُلم٬ جبر٬ اُۄچ نِیچ اتے سںسّارِک وںڈِّییاں نُۄں میٹݨ لئی کیول آپ

جدۄں وی کۄئی مہامپُرکھ آپݨے سمیں دے نِذام نُۄں للکاردا ہَے٬ اُسدے بھَیڑاں نُۄں دُرکاردا ہَے تاں مَۄکے ہکُۄمت دا ذُلم سہِݨا ہی پَیںدا ہَے۔ آپݨِییاں شہادتاں وی دیݨِییاں پَیںدِییاں ہن۔ پر اجّ تۄں کۄئی سا

کلاکار جسوِںدّر بھلّا ساہِب دے اکال چلاݨے اُتّے جِس ترہاں اُسدے درشکاں نیں اپھسۄس دا اِذہار کِیتا ہَے٬ اجِہا بہُت گھٹّ وِئکتِییاں نُۄں نسِیب ہُںدّا ہَے۔ جِنّا اُسنے لۄکاں نُۄں ہسائِیا سی٬ جاݨ سمیں اُہ

تُسِیں الادِین دے چِراگ دی کہاݨی ذرُۄر سُݨی ہۄویگی۔ اِسے ترہاں الفلَیلا اتے الِیبابا چالی چۄر بارے وی جاݨِیا ہۄویگا۔ اِنہاں کہاݨِییاں دی سِرجݨا اِراک دی راجدھانی بگداد وِکھے ہۄئی۔ بگداد نُۄں دُنِییاں

اِس وار پںجّاب وِچّ اِس سدی دے سبھ تۄں بھِیانک ہڑھ آئے ہن۔ اِہ آئے وی پچھیتے ہن جدۄں کِہ دُبارا بِجائی دی کۄئی سمبھّاونا نہِیں ہَے۔ پر جِس ترہاں پںجّابِییاں نیں آپݨے اِنہاں مُسِیبت دے مارے بھراواں دی

سُکھدیو سِںگھّ لاج آپݨے آپ وِچّ اِکّ سںسّتھا سی۔ گُرُۄ نانک ساہِب دے سچّے سِکھّ ہۄݨ دا نمُۄنا سی اُہ۔ سیوا مُکتی پِچھّۄں اُس آپݨا سارا سماں پںتھّ دی سیوا٬ وِشیش کرکے بھُلّے وِسرے سِکھّاں دی آرتھِکتا و