نِرںجّݨ سِںگھّ دے دۄ دھِییاں سن٬ دۄنۄں ہی اُہدے ساہِیں جِئُںدِییاں سن۔ اُسدی پتنی پْرِیتم کَۄر بھاویں کدے کدے گھر پُتّر ناں ہۄݨ کارن جھۄرا کردی٬ ربّ اگّے پُتّر دی دات لئی ارداساں وی کردی پر نِرںجّݨ سِ

اِکّ کھامۄش چُپّ ہمیشا اُسدے اںگّ-سںگّ رہِںدّی۔ پر اِس چُپّ دا راذ اُسنے کدے وی آپݨے ساتھِییاں نال ساںجھا نہِیں سی کِیتا۔ ہاں٬ بَیںک دے مَینیجر ہُںدِّیاں اُہ لۄکاں دے کمّ آئُݨ دی ہر سمبھّو کۄشِش کردا٬

" میرے باپُۄ نُۄں تاں ساری اُمر پَیسا کمائُݨا نی آئِیا بیبے۔" بِںدّر آپݨی ماں نُۄں نِہۄرا ماردا۔

"کۄئی ناں پُتّ... اُہنُۄں تاں نہِیں آئِیا... تُۄں ہُݨ آودے ہِساب نال کما لَے۔"

" دیکھِیں تیرے پُتّ دی چ

مہِںدّر٬ چھِںدّر تے بِںدّر بھَیݨاں وِچّۄں مہِںدّر سبھ تۄں وڈّی سی۔ جِس نُۄں گھر وِچّ سارے مِںدّۄ اتے دُۄجِییاں نُۄں چھِںدّی تے بِںدّی کہِ کے بلائُںدے سی۔ مِںدّۄ سارِییاں بھَیݨاں وِچّۄں اُچّی لمّی پر ر

اُہدے اَیمّ.اے. پاس پُتّر دی چںڈِّیگڑھ وِچّ اِںٹروِئۄُ دا سدّا ہالاں آئُݨا سی۔ اسامی لئی لِکھتی ٹَیسٹ اُسنے پاس کر لِیا سی۔ “جے آپݨے اِلاکے دے مںتّری دا تھۄڑا جِہا ٹُلّ لگّ جے تاں مُںڈّا آہرے لگّ جُۄ”

مئی مہِینے دا آخری ہفتا چلّ رِہا سی۔ گرمی نال جِیو جںتُّۄ٬ پشُۄ پںچھّی٬ جانوراں٬ رُکھّاں اتے ویل بُۄٹِیاں دا بُرا ہال ہۄ رِہا سی۔ بذُرگ اتے بچِّیاں نُۄں گھرۄں باہر ناں نِکلݨ دی ہدائِت کِیتی جا رہی سی۔

"اُۄں جے مَیں بِردھ آشرم وِچّ وگ جاں ....اُتھّے ودھّ سیوا ہۄئِیا کرُۄ۔" سسّ دے اِہ بۄل سُݨ کے رسۄئی وِچّ کمّ کردی پسِینے نال گڑُچّ ہۄئی نُۄںہ جِویں کُجھّ سمیں لئی سُنّ ہۄ گئی۔ اِکّ چھُری ....نہِیں ...

اِکّ وار رات نُۄں اٹھّ کُ وجے اسمان وِچّ چنّ چمک رِہا سی۔ اُس ویلے سرگم دۄ کُ سال دی پِیاری بچّی سی۔ اُس نُۄں ورچائُݨ لئی اُس نُۄں چنّ دِکھائِیا گِیا۔ پرِوار دے کِسے جِیء نیں اُس نُۄں 'چنّ ماما' آکھِی

"تَینُۄں بیبے ورگی رۄٹی نی بݨائُݨی آئی کِنّے سال ہۄ گے۔" مَیں آپݨی پتنی نُۄں کِہا اتے ڈر جِہا وی لگِّیا کِتے گُسّا ناں چڑھا لوے ۔جِہڑِییاں مِلدِییاں نیں اُہناں تۄں وی جائیِئے۔ اُہ پںچھِّییاں لئی رۄٹِی

کِہۄ جِہا سمیں دا گیڑ آ گِیا۔ آپݨے ہی گھراں اںدّر بںدّ ہۄ کے رہِ گئے۔ آپݨے آپ نُۄں بچائُݨ لئی اِہ ذرُۄری وی ہَے۔ آپݨے آلے-دُیالے نُۄں ہی نِیجھ لا کے دیکھݨ دا مَۄکا۔ ذِںدّگی تاں اِہی سی آلا دُیالا وی ا

“ہَیلۄ۔”

“ہاں بائی٬ کَۄݨ بۄلدَیں؟” بںتّۄ نیں پُچھِّیا۔

“مَیں پھلاݨی کمپّنی دے دپھتر وِچّۄں بۄل رِہا ہاں۔ آپ جی نُۄں اِکّ سکِیم بارے دسّݨا چاہُںدّا ہاں۔ مَیم! اِہ سِرپھ تُہاڈے لکّی نمبّر ’تے ہی آئی ہَے

سُنِیل ڈِئۄُٹی تۄں گھر پرتِیا ہی سی٬ اںدّرۄں ماں دی “ہائے! ہائے!” دی درد بھری آواذ سُݨی۔ اُہ اںدّر ماں کۄل گِیا۔ ماں نُۄں دوائی دِتّی۔ اُس نال کُجھ پل گلّاں کِیتِییاں۔ گلّامباتاں تۄں پتا لگِّیا کِہ اُ

اجّ جدۄں دی بیبے سرکاری ہسپتال وِچّ آپݨِییاں رِپۄرٹاں دِکھا کے آئی سی٬ اُدۄں دی ہی مںجّے ’تے پئی سی۔ درئسل بیبے نیں سۄچِیا کِہ جے کِسے پْرائیِویٹ ڈاکٹر کۄل گئی تاں اُس نیں رِپۄرٹاں دیکھݨ دا ہی ڈھائی ت

شُۄں....اُۄں....... اُۄں.... اُۄں اسمانۄں سُرمئی بدّلاں تۄں چھُٹِییاں کݨِییاں وِچّۄں اِکّ کݨی شرارتاں کردی نال دِییاں کݨِییاں نال اٹھکھیلِییاں کردی شُۄکدی دھرتی ولّ ودھ رہی سی۔

" تُۄں وی اُتھّے ای ڈِگ

سویرے سویرے اُٹھّ کے اُہ آپݨے ہڈّ سمیٹے۔ گھر والے نیں دِہاڑی ’تے جاݨا سی٬ اُہدے لئی چاہ اتے رۄٹی تِیار کرنی سی۔ اِنے نُۄں بذُرگ سسّ وی اُٹھّ کھڑھدی تے اواذ ماردی٬ “کُڑے بہُۄ٬ چاہ لِیا۔ ماڑے جِہے ہڈّ م

مَیں میری کلم نُۄں آکھِیا٬ "سرب ساںجھے گُرُۄ نانک ساہِب دا پْرکاش پُرب منائِیا جا رِہا ہَے۔ ساری دُنِییاں گُرُۄ ساہِب دے سنیہ وِچّ بھِجّی اُہناں بارے کُجھ ناں کُجھ آکھ رہی ہَے ..... چلّ آپاں وی آپݨے و

" پتا نہِیں ایہ مُںڈّے نُۄں کی ہۄ گِیا.... اَینا دِماگ کھاںدَے چھڈّ دِئۄ گلّاں۔" نِکُّۄ دی ماں نیں اُس دی باںہ پھڑی تے اُس دے دادا جی کۄل لِیا کھڑھا کِیتا۔

" کۄئی ناں پُتّ نِیاݨا اجے.... میرے کۄل بِٹھ

" دادی ! آہ دیکھۄ ممّی نیں سٹیٹس پائِیا۔ 'مائی سوِیٹ پھَیمِلی' لِکھ کے۔ " پۄتی نیں مۄبائیِل دادی اگّے کردِیاں کِہا۔

دادی نیں کۄل پئے میذ تے رکھّی اَینک دے شِیشے ساف کردِیاں اَینک لائی تے مۄبائیِل دیکھ

“رِشتا تاں بہُت تکڑے گھر دَے٬ پر پَیسا تاں ودھّ لائُݨا پئۄُ٬ آپݨی دِیپی راج کرُۄگی۔” امر سِںگھّ نیں آپݨی پتنی کۄلۄں دُدھّ دا گلاس پھڑدِیاں آکھِیا۔

“چل چار پَیسے ودھّ لگّ جاݨگے تاں کی اےَ٬ جواکڑی ماڑی

" بھجنۄ ,...مَینُۄں اِکّ گلّ دسّ مُںڈّا تیرا پھَۄجی ,دھی تیری آودے گھریں وسدی رسدی٬ ....تِنّ جݨے اۄ تُسِیں۔ پھیر آہ مَیسہاں نُۄں ویچۄ پرے.......۔ " دِیال کَۄر نیں اجے گلّ پُۄری وی نہِیں سی کِیتی بھجنۄ