چلّ پاتر ہُݨ ڈھُۄںڈݨ چلِّیئے بھُلِّییاں ہۄئیِیاں تھاںواں

کِتھّے کِتھّے چھڈّ آئے ہاں اݨلِکھِییاں کوِتاواں

گڈّی چڑھن دی کاہل بڑی سی کی کُجھ رہِ گِیا اۄتھے

پلاں چھِݨاں وِچ چھڈّ آئے ساں جُگاں جُگاں دِییاں تھاںواں

ادھّی رات ہۄئیگی میرے پِںڈّ اُتے اِس ویلے

جاگدِییاں ہۄوݨگِییاں سُتِّیاں پُتراں لاگے ماںواں

مارُۄتھل ' چۄں بھجّ آئِیا مَیں آپݨے پَیر بچا کے

پر اۄتھے رہِ گئیِیاں جۄ سن میری کھاتر راہواں

میرے لئی جۄ تِیر بݨے سن ہۄر کلیجے لگّے

کِںجھّ ساہِباں نُۄں آپݨی آکھاں کِئۄں مِرذا سدواواں

مَیں ساگر دے کںڈھّے بَیٹھاں کۄرے کاگذ لَے کے

اۄدھر مارُۄتھل وِچ مَینُۄں ٹۄلدِییاں کوِتاواں

خاباں وِچ اِک بُۄہا دیکھاں بںدّ تے اُس دے اگّے

کئی ہذار رُلدِییاں چِٹھِّییاں 'تے میرا سرناواں

کھمبھّاں ورگِییاں چِٹھِّییاں اُہناں واںگ بھٹک کے مۄئیِیاں

مر جاںدے نیں پںچھّی جِہڑے چِیردے سرد ہواواں

جاں تاں تُۄں وی دھُپّے آ جا چھڈّ کے شاہی چھتری

جاں پھِر رہِݨ دے میرے سِر تے اِہ شبداں دِییاں چھاواں

چلّ چھڈّ ہُݨ کی واپس جاݨا٬ جاݨ نُۄں بچِیا کی

اے تیرے پَیراں نُۄں ترسدِییاں مر مُک گئیِیاں راہواں

کی کوِییاں دا آئُݨا جاݨا کی مستی سںگّ ٹُرنا

ٹھُمک ٹھُمک جے نال ناں چلّݨ سجّ-لِکھِییاں کوِتاواں