اِہ اُداسی٬ دھُںدّ٬ اِہ سبھ کُجھ کِہ جۄ چںگّا نہِیں

مَیں اُدَے ہۄݨا٬ سدا اِس وِچ گھِرے رہِݨا نہِیں

کُفر٬ بدِییاں٬ خَۄف کی کی ایس وِچ گھُلِیا پِیا

میرے دِل درِیا تۄں ودھ درِیا کۄئی گںدھّلا نہِیں

(1) چنّ-مُکھّ ہاں٬ سِینے لا٬ سِمٹݨ وی دے٬

چانݨِیں ہاں دُۄر تکّ بِکھرن وی دے

(2) کِسے دے جِسم وِچّ کِنّے کُ ڈُۄںگھے لتھّ جائۄگے٬

کِہ آخر لاش واںگُۄں ستہ اُتّے تَیر آئۄگے

اۄ کھُشدِل سۄہݨِیئۄں رُۄہۄ٬

رُمجھُم رُمکدے کھُۄہۄ٬

میرے پِںڈّ دِیئۄ جُۄہۄ٬

تُسِیں ہرگِذ ناں کُملائِئۄ٬

مَیں اِکّ دِن پھیر آئُݨا ہَے

نی کِکّرۄ ٹاہلِیئۄ ڈیکۄ٬

نی نِمّۄ٬ ساف دِل نیکۄ٬

'تے پِپّلھۄ٬ بابِئۄ ویکھۄ٬

سُنّے سُنّے راہاں وِچ کۄئی کۄئی پَیڑ اے

دِل ہی اُداس اے جی باکی سبھ خَیر اے

دُۄر اِک پِںڈّ وِچ چھۄٹا جِہا گھر سی

کچِّییاں سی کںدھّاں اُہدا تھۄڑا جِہا در سی

امّی میری چِںتّا سی باپُۄ میرا ڈر سی

اۄدۄں میری ا

کِسے دا سُۄرج کِسے دا دِیوا کِسے دا تِیر کمان

ساڈی اکھّ چۄں ڈِگدا ہںجھُّۄ ساڈا چۄݨ-نِشان

تانسین تۄں باپ دا بدلا بَیجُۄ لَیݨ گِیا

تان سُݨی تاں کِر گئی ہتھّۄں ہںجھُّۄ کِرپان

کی کھبر سی جگّ تَینُۄں اِس تراں بھُلّ جائِگا

ڈاک نِت آئیگی تیرے ناں دا کھت ناں آئِگا

تُۄں اُسے نُۄں چُکّ لویںگا تے پڑھیںگا کھت دے واںگ

کۄئی سُکّا پتّا ٹُٹّ کے سردلاں تک آئِگا

رںگّ کچّے سُرکھِییاں ہۄوݨگِیی

کِہڑا کِسے دی گلّ سُݨن نُۄں تِیار سی

اُتّر ہریک پْرشن دا اۄتھے کٹار سی

ہتھِیار بۄلدے سی تے شائِر خامۄش سن

رہِبر بھٹک گئے تے مسِیہا بِمار سی

کبراں 'چ چہِل پہِل سی٬ گلِییاں سی سُنِّییاں

سِوِیاں 'چ لۄ سی ہۄر

جِںدّے نی اسِیں اجّ تیرے مہِمان٬

کھِڑِیا رہے تیرا باگ بگِیچا٬

جاگدے نَیݨ پراݨ

چلّ پاتر ہُݨ ڈھُۄںڈݨ چلِّیئے بھُلِّییاں ہۄئیِیاں تھاںواں

کِتھّے کِتھّے چھڈّ آئے ہاں اݨلِکھِییاں کوِتاواں

گڈّی چڑھن دی کاہل بڑی سی کی کُجھ رہِ گِیا اۄتھے

پلاں چھِݨاں وِچ چھڈّ آئے ساں جُگاں جُگاں دِییاں

چھُہݨ لگِّیاں سچیت ہۄ جاݨا

میرے ہتھّاں دا ریت ہۄ جاݨا

پِیاس بچ رہِݨی ہۄںٹھ سڑ جاݨے

مَیں تڑپݨا تے پْریت ہۄ جاݨا

کھاک ساں پھیر کھاک ہی مُڑ کے

مَیں وی گِیتاں سمیت ہۄ جاݨا

چمکݨا نِیر جھِمّݨاں ہیٹھۄں

نشر ت

گذل اِک لہِر دے اُچھلݨ دا ناں ہَے

کِنارے کھۄر کے پرتݨ دا ناں ہَے

شرا دی چاردِیواری دے اںدّر

گذل تاں اِشک دے تڑپݨ دا ناں ہَے

اِہ پہِلاں آپݨے پھِر دُۄجِیاں دے

گذل تاں دِل دے وِچ اُترن دا ناں ہَے

گذل بںد

جد اُہ سِینے نُۄں لگّ کے مِلے ہۄݨگے

درمِیان اۄدۄں وی پھاسِلے ہۄݨگے

کۄئی دبّے دِلاں وِچ گِلے ہۄݨگے

اِہ پُراݨے کۄئی سِلسِلے ہۄݨگے

مَینُۄں دِتّے جے اُس نیں تاں اَیویں نہِیں

ذکھم اُس نُۄں وی کِتِئۄں مِلے

کی مذال جۄ سچّ دا پِںڈّا

کجّ سکݨ بیگانِییاں لِیراں

سرمد نُۄں اُس دی ہی رتّ وِچ

ڈھکِیا سی نںگِّییاں شمشِیراں

تْریڑے جِہے گرِیب گھراں دا

کِیتا اِہۄ اِلاج امِیراں

شہِر دِییاں نںگِّییاں کںدھّاں 'تے

لا دِت

تیری کِتھّے مَیں کلّ تسوِیر دیکھی

کلیجے اپݨے جِئۄں شمشِیر دیکھی

مَیں اکھّاں مِیٹ کے آپے نُۄں تکِّیا

تاں اپݨے گِرد سَۄ ذںجِّیر دیکھی

لِکھی اِک رات اُتّے سانگی نیں

مَیں جگدی جامنی تہِرِیر دیکھی

مَیں این

اُنہاں 'تے رہِم کرۄگے تاں کرنگے اُہ وی

نہِیں تاں تڑپ کے وِہُ نال بھرنگے اُہ وی

نِیاں کرۄگے اُنہاں نال تاں بھلا ہۄئۄُ

نہِیں تاں کہِر دے کانُۄن گھڑنگے اُہ وی

جِنہاں دا جِئُݨ ہَے مَۄتۄں بُرا٬ اُنہاں ہتھّ

مَیں نِسدِن سۄچدا رہِنّاں مَیں ہر پل سُلگدا رہِنّاں

مَیں گَۄتم ہاں اتے بُدھّ ہۄݨ کھاتر تڑپدا رہِنّاں

سُجاتا دا کٹۄرا وݨ دے وِچ منذُۄر سی مَینُۄں

مَیں پر بۄدھی مٹھاں وِچ اُس نُں آئُݨۄں ورجدا رہِنّاں

اِ

کلّ راتِیں کُجھ لکّڑھارے

کالے وݨ چۄں لںگھّ رہے سن

ساوے ساوے بِرکھاں کۄلۄں

بلدا چُلّہا مںگّ رہے سن

کِہڑے سیک نیں اِئۄں پِگھلائے

پاݨی نِیویں اُتّر آئے

دھرت سُہاگݨ دے پۄراں نُۄں

کترا کترا اںگّ رہے سن

لںگ

میری کتھا ناں کِتے پَۄݨ وِچ بِکھر جاوے

میری تمنّا ہَے اِہ راتۄ رات مر جاوے

سفا ہی جِسدے سُخن دی تپِش تۄں ڈر جاوے

تاں اۄس سُلگدے شائِر دی اگّ کِدھر جاوے

ناں سامبھے یار دا دامن ناں شائِری دی ستر

رلے ناں

ایہی دھُںدّلی ہَے٬ ماپھ کر شائِر

اپݨی اَینک نُۄں ساپھ کر شائِر

واںگ سُۄرج دے تپ کِہ مِیںہ برسے

بیہے پاݨی نُۄں بھاپھ کر شائِر

تیری کوِتا 'چ ہَے ترپھداری

اِس نُں اپݨے کھِلاپھ کر شائِر

جِس تراں نیرہِیاں

ہے کوِتا٬ مَیں مُڑ آئِیا ہاں

تیرے اُچے دُیار

جِتھّے ہردم سرگم گُۄںجے

ہر گم دئے نِوار

کِس نُۄں آکھاں٬ کِدھّر جاواں

تیرے بِن کِس نُۄں دِکھلاواں

اِہ جۄ میرے سِینے کھُبھّی

اݨد