اِہ اُداسی٬ دھُںدّ٬ اِہ سبھ کُجھ کِہ جۄ چںگّا نہِیں

مَیں اُدَے ہۄݨا٬ سدا اِس وِچ گھِرے رہِݨا نہِیں

کُفر٬ بدِییاں٬ خَۄف کی کی ایس وِچ گھُلِیا پِیا

میرے دِل درِیا تۄں ودھ درِیا کۄئی گںدھّلا نہِیں

مَیں اُہ ہوا دی تیذ گتی بݨاں٬

جۄ چُپھیرِیاں نُۄں

گُلابی رںگّ دیوے۔

سُۄرج دی کِرن تۄں لَے کے جۄ٬

اُجالِیاں دی 

سبھ نُۄں اُمںگّ دیوے۔

(1) چنّ-مُکھّ ہاں٬ سِینے لا٬ سِمٹݨ وی دے٬

چانݨِیں ہاں دُۄر تکّ بِکھرن وی دے

(2) کِسے دے جِسم وِچّ کِنّے کُ ڈُۄںگھے لتھّ جائۄگے٬

کِہ آخر لاش واںگُۄں ستہ اُتّے تَیر آئۄگے

اۄ کھُشدِل سۄہݨِیئۄں رُۄہۄ٬

رُمجھُم رُمکدے کھُۄہۄ٬

میرے پِںڈّ دِیئۄ جُۄہۄ٬

تُسِیں ہرگِذ ناں کُملائِئۄ٬

مَیں اِکّ دِن پھیر آئُݨا ہَے

نی کِکّرۄ ٹاہلِیئۄ ڈیکۄ٬

نی نِمّۄ٬ ساف دِل نیکۄ٬

'تے پِپّلھۄ٬ بابِئۄ ویکھۄ٬

سُنّے سُنّے راہاں وِچ کۄئی کۄئی پَیڑ اے

دِل ہی اُداس اے جی باکی سبھ خَیر اے

دُۄر اِک پِںڈّ وِچ چھۄٹا جِہا گھر سی

کچِّییاں سی کںدھّاں اُہدا تھۄڑا جِہا در سی

امّی میری چِںتّا سی باپُۄ میرا ڈر سی

اۄدۄں میری ا

کِسے دا سُۄرج کِسے دا دِیوا کِسے دا تِیر کمان

ساڈی اکھّ چۄں ڈِگدا ہںجھُّۄ ساڈا چۄݨ-نِشان

تانسین تۄں باپ دا بدلا بَیجُۄ لَیݨ گِیا

تان سُݨی تاں کِر گئی ہتھّۄں ہںجھُّۄ کِرپان

کی کھبر سی جگّ تَینُۄں اِس تراں بھُلّ جائِگا

ڈاک نِت آئیگی تیرے ناں دا کھت ناں آئِگا

تُۄں اُسے نُۄں چُکّ لویںگا تے پڑھیںگا کھت دے واںگ

کۄئی سُکّا پتّا ٹُٹّ کے سردلاں تک آئِگا

رںگّ کچّے سُرکھِییاں ہۄوݨگِیی

کِہڑا کِسے دی گلّ سُݨن نُۄں تِیار سی

اُتّر ہریک پْرشن دا اۄتھے کٹار سی

ہتھِیار بۄلدے سی تے شائِر خامۄش سن

رہِبر بھٹک گئے تے مسِیہا بِمار سی

کبراں 'چ چہِل پہِل سی٬ گلِییاں سی سُنِّییاں

سِوِیاں 'چ لۄ سی ہۄر

جِںدّے نی اسِیں اجّ تیرے مہِمان٬

کھِڑِیا رہے تیرا باگ بگِیچا٬

جاگدے نَیݨ پراݨ

چلّ پاتر ہُݨ ڈھُۄںڈݨ چلِّیئے بھُلِّییاں ہۄئیِیاں تھاںواں

کِتھّے کِتھّے چھڈّ آئے ہاں اݨلِکھِییاں کوِتاواں

گڈّی چڑھن دی کاہل بڑی سی کی کُجھ رہِ گِیا اۄتھے

پلاں چھِݨاں وِچ چھڈّ آئے ساں جُگاں جُگاں دِییاں

چھُہݨ لگِّیاں سچیت ہۄ جاݨا

میرے ہتھّاں دا ریت ہۄ جاݨا

پِیاس بچ رہِݨی ہۄںٹھ سڑ جاݨے

مَیں تڑپݨا تے پْریت ہۄ جاݨا

کھاک ساں پھیر کھاک ہی مُڑ کے

مَیں وی گِیتاں سمیت ہۄ جاݨا

چمکݨا نِیر جھِمّݨاں ہیٹھۄں

نشر ت

گذل اِک لہِر دے اُچھلݨ دا ناں ہَے

کِنارے کھۄر کے پرتݨ دا ناں ہَے

شرا دی چاردِیواری دے اںدّر

گذل تاں اِشک دے تڑپݨ دا ناں ہَے

اِہ پہِلاں آپݨے پھِر دُۄجِیاں دے

گذل تاں دِل دے وِچ اُترن دا ناں ہَے

گذل بںد

جد اُہ سِینے نُۄں لگّ کے مِلے ہۄݨگے

درمِیان اۄدۄں وی پھاسِلے ہۄݨگے

کۄئی دبّے دِلاں وِچ گِلے ہۄݨگے

اِہ پُراݨے کۄئی سِلسِلے ہۄݨگے

مَینُۄں دِتّے جے اُس نیں تاں اَیویں نہِیں

ذکھم اُس نُۄں وی کِتِئۄں مِلے

کی مذال جۄ سچّ دا پِںڈّا

کجّ سکݨ بیگانِییاں لِیراں

سرمد نُۄں اُس دی ہی رتّ وِچ

ڈھکِیا سی نںگِّییاں شمشِیراں

تْریڑے جِہے گرِیب گھراں دا

کِیتا اِہۄ اِلاج امِیراں

شہِر دِییاں نںگِّییاں کںدھّاں 'تے

لا دِت

تیری کِتھّے مَیں کلّ تسوِیر دیکھی

کلیجے اپݨے جِئۄں شمشِیر دیکھی

مَیں اکھّاں مِیٹ کے آپے نُۄں تکِّیا

تاں اپݨے گِرد سَۄ ذںجِّیر دیکھی

لِکھی اِک رات اُتّے سانگی نیں

مَیں جگدی جامنی تہِرِیر دیکھی

مَیں این

اُنہاں 'تے رہِم کرۄگے تاں کرنگے اُہ وی

نہِیں تاں تڑپ کے وِہُ نال بھرنگے اُہ وی

نِیاں کرۄگے اُنہاں نال تاں بھلا ہۄئۄُ

نہِیں تاں کہِر دے کانُۄن گھڑنگے اُہ وی

جِنہاں دا جِئُݨ ہَے مَۄتۄں بُرا٬ اُنہاں ہتھّ

مَیں نِسدِن سۄچدا رہِنّاں مَیں ہر پل سُلگدا رہِنّاں

مَیں گَۄتم ہاں اتے بُدھّ ہۄݨ کھاتر تڑپدا رہِنّاں

سُجاتا دا کٹۄرا وݨ دے وِچ منذُۄر سی مَینُۄں

مَیں پر بۄدھی مٹھاں وِچ اُس نُں آئُݨۄں ورجدا رہِنّاں

اِ

بیوفا

March 2016

نی تُۄں کِتھّۄں سِکھّی اِہۄ جِہی دِلّگی

تَینُۄں ٹھٹھّے لگّے ساڈے دِل تے لگّی

چیتے کر لئیِں تُۄں سانُۄں جے پھُرست مِلی

تَینُۄں وڈھّ وڈھّ کے کھادھا جدۄں بیکلی مَیں وی تاں سی تیرا پاگل جِہا

پ

خت

April 2016

تیری یاد نُۄں سِینے لا کے

تیری پھۄٹۄ دیکھ رِہا ہاں

رِیجھاں دے نال چاہت دی

کھُۄہی دا پاݨی گیڑ رِہا ہاں

منّت دے رُکھساراں تے

ہسرت دا وٹّݨا پھیر رِہا ہاں

کسک دے دھُکھدے ارمانا تے

آس دی شبنم کیر رِہ

میری کتھا ناں کِتے پَۄݨ وِچ بِکھر جاوے

میری تمنّا ہَے اِہ راتۄ رات مر جاوے

سفا ہی جِسدے سُخن دی تپِش تۄں ڈر جاوے

تاں اۄس سُلگدے شائِر دی اگّ کِدھر جاوے

ناں سامبھے یار دا دامن ناں شائِری دی ستر

رلے ناں