راہواں دے وِچ رُلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

مۄڑ تے آ کے بھُلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

خُشِییاں دی برسات نُۄں ترسے نَیݨ میرے٬

غم دے جھکھّڑ جھُلّدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

بںدّا جۄ کُجھ سۄچے اُہ کُجھ ہُںدّا

کی کی سِفتاں کرِیئے سۄہݨے یار دِییاں ۔

چار-چُفیرے دھُمّاں اُہدے پِیار دِییاں ۔

شَۄک جِنہاں نُۄں ہُںدّا اے پھُلّ سُںگھّݨ دا٬

چۄبھاں سہِںدّے رہِںدّے نیں اُہ خار دِییاں ۔

راہت کدی وی دِل نُۄں اُنہاں بخشی

لب سُکّے تے اکھّاں وِچ برساتاں نیں ۔

ساڈے لیکھے لِکھِییاں کالِییاں راتاں نیں ۔

کُجھّ ہَۄکے٬ کُجھ ہاواں تے کُجھّ رۄگ نویں٬

سبھّے تیرے پِیار دِییاں سَۄغاتاں نیں ۔

سجّے تُۄں ایں کھبّے تُۄں ہر پاسے تُۄں٬

مِٹھِّییاں مِٹھِّییاں گلّاں کرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

نِیںہ پِیار دی رل مِل دھرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

سارے جگّ دی جھۄلی بھرِیئے خُشِییاں نال٬

ویلے دے دُکھّاں نُۄں جرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

راہواں وِچّ ہنیرے نیں

1. جِنہاں پِیار دے دِیوے بالے نیں

جِنہاں پِیار دے دِیوے بالے نیں ۔

اُہ لۄک نسِیباں والے نیں ۔

اُہ نِگھِّییاں یارِییاں کی ہۄئیِیاں ?

جد پَیݨ لگّے وِچّ پالھے نیں ۔

سانُۄں لۄرِییاں نال سُلا دِتّا٬

اساں ج

مَیں پہِلی وار کَینیڈا دے شہِر ٹۄراںٹۄ گِیا تاں میری مُلاکات کِرپال سِںگھّ پنُّۄں ہۄراں نالھ ہۄئی۔ اِہناں دا ناں میرے لئی کۄئی نواں نہِیں سی۔ اِہ ناں مَیں لاہَۄر وِچّ کئی وار سُݨ چُکّا سی۔ جدۄں وی گُر