شہِیدۄں کی چِتائۄں پر لگیںگے ہر برس میلے۔

وتن پے مِٹنے والۄں کا یہی باکی نِشاں ہۄگا۔

دیش دی اذادی وِچّ ہِسّا پائُݨ والے بہُتے دیش بھگتاں دی کُربانی تۄں اجّ وی ساڈے چۄکھے دیشواسی واکِپھ نہِیں ہن۔ پر جد

ساڈا گھر پِںڈّ دے مُکھّ-باذار وِچّ سی۔ باذار چڑھدے پاسِئۄں شُرُۄ ہۄ کے پِںڈّ نُۄں دۄ بھاگاں وِچّ وںڈّدا ہۄئِیا لہِںدّے پاسے جا کے ختم ہُںدّا سی۔ پِںڈّ دے اَین ادھّ وِچکار جا کے چھۄٹا جِہا چَۄک آئُںدا

اسِیں پںجّ بھَیݨ-بھرا ہاں۔ تِنّ بھَیݨاں اتے دۄ بھرا۔ مَیں سبھ تۄں وڈّا ہاں۔ پلیٹھی دا پُتّ۔ پںجّاب دی روائِت انُسار کُڑِییاں آپݨا پہِلا بچّا آپݨے پیکے پِںڈّ جمّدِییاں سن۔ امّْرِتسر ذِلہے دی اجنالا تہِ

جنم تے ماتا پِتا: نَۄںویں پاتشاہ گُرُۄ تیگ بہادر ساہِب دا جنم چھیویں پاتشاہ گُرُۄ ہرِگۄبِںدّ ساہِب تے ماتا نانکی دے گھر اِکّ اپرَیل سنّ 1621 نُۄں٬ گُرُۄ کے مہِل امّْرِتسر وِچّ ہۄئِیا۔ گُرُۄ ہرِگۄبِںدّ

1982 دا جنوری دا مہِینا٬ تے کاپھی ٹھںڈّ٬ مَیں آپݨے سِدھّواں کالج دے ہۄسٹل وِچّ آرام نالھ سُتّی پئی سی۔ میرے کمرے دا درواجا کھڑکِیا تے مَیں کھۄہلِیا تاں اِکّ لڑکی نیں سلِپّ میرے ہتھّ وِچّ پھڑا دِتّی۔ ج

ڈاکٹر ہربںسّ سِںگھّ اِکّ انۄکھا٬ نِیارا تے پِیارا وِئکتی سی۔ جِتھّے بہِںدّا٬ کھڑھدا جاں بۄلدا٬ رَۄݨکاں دِییاں جھڑِییاں لگّ جاںدِییاں۔ اُہ بہُت مِلاپڑا٬ سُچیت تے سہِیۄگی بھاونا دا بھر وگدا درِیا سی۔ تُ

ساہِت رتن جسوںتّ سِںگھّ کںوّل 27 جُۄن 2019 نُۄں سَۄ سالاں دا ہۄ گِیا ہَے۔ اُس نیں اسّی سال لِکھݨ تے سَۄ سال جِئۄُںدے رہِݨ دا رِکارڈ رکھّ دِتّا ہَے۔ وِشو بھر دِییاں بھاشاواں وِچّ شائِد ہی کۄئی نامی ساہ

(بھارتی پھَۄج دے اِکّ جاں-باذ اتے بہُ-پکھّی پْرتِبھا دے مالِک٬ پںجّابی جرنَیل دی سوَیجِیونی)

پھِرۄذپُر ذِلہے دے پِچھۄکڑ والھے پںجّابی مُۄل دے لَیپھٹِینَیںٹ جنرل کے.جے.اَیسّ. ڈھِلّۄں دی ہِںدّی دے سِرلی

شاہکار ناول ’پُۄرنماشی‘ لِکھݨ والا پںجّابِییاں دا بائی جسوںتّ سِںگھّ کںوّل 100 سال 7 مہِینے 4 دِن جِئۄں کے اںتّم پھتِہ بُلا گِیا۔ 27 جُۄن 1919 نُۄں اُس نیں ڈھُڈِّیکے دی آبۄ ہوا وِچّ پہِلا ساہ لِیا سی

بلبِیر سِںگھّ کںوّل کھۄجی لیکھک ہَے۔ ’بلّے بلّے‘ اُہدا تکِییا کلام۔ بلّے بلّے کرے بِنا اُہتۄں رہِ نہِیں ہُںدّا۔ اُس نیں پہِلواناں٬ کَۄڈِیالاں٬ راگِییاں٬ ربابِییاں٬ بائیِیاں تے بھارتی سںگِّیت گھراݨِیاں

بھارت دے جمّ-پلھ اتے نِئۄُیارک نِواسی سْری چِنمُیائ نائۄں دے اِکّ مہان پُرکھ نیں اکتُۄبر 2007 وِچّ اِس سںسّار نُۄں چھڈّ کے٬ مہاں-سمادھی دھارن کِیتی۔ اُنہاں نُۄں شردھاںجلی دیݨ والھِیاں دی لمبّی سُۄچی و

گُرباݨی وِچّ اںکِّت ہَے: کھمبھّ وِکاںدڑے جے لہاں گھِنّا ساوی تۄلِ۔۔ تنِّ جڑاںئی آپݨَے لہاں سُ سجݨُ ٹۄلِ۔۔ اسِیں ڈاکٹر گُرمِیت سِںگھّ نُۄں کِویں تے کِتھّۄں لبھِّیئے؟ اُہ تے کِسے وی مُلّ اُتّے مُڑ آئُݨ

میرے اِکّ پُراݨے سہِکرمی نیں وَینکُۄور تۄں ساڈے جُجھارُۄ ماسٹر ہرنیک سرابھا دے سدِیوی وِچھۄڑے دی ماڑی خبر دِتّی۔ گہِرا سدما لگّا۔ سُدھار کالج دی ساری سروِس دَۄران میری ہرنیک نال بڑی ہی سنیہ بھری ساںجھ

مارچ 18, 2024 دی پھیسبُکّ اُتّے کُلوِںدّر کھہِرا ولّۄں دِتّی سُۄچنا پڑھکے تن من ڈُۄںگھے سدمے وِچّ چلا گِیا۔ سُداگر براڑ لںڈّے نُۄں یاد کرنا میری رُۄہ دا ہُلارا سی۔ بِناں پتے اُسدا تُر جاݨا میرے لئی ڈُ

جدۄں مَیں دسوِیں کلاس پاس کِیتی تاں میری اُمر 16 سال دی سی۔ میرا من بہُت خُش سی٬ کِہ ہُݨ مَیں کالج جاواںگی۔ سُݨِیاں سی کِہ کالج دی آپݨی ہی دُنِییاں ہُںدّی ہَے۔ آم ہی اکھاݨ سُݨِیدا سی٬ ’نۄ لائیِپھ وِدی

ہاکی دا ’گۄل کِںگّ‘ بلبِیر سِںگھّ 97ویں سال دی لمّیری اُمر وِچ کھیڈ جگت نُۄں آخری پھتِہ بُلا گِیا۔ 25 مئی دی شام نُۄں چںڈِّیگڑھ وِچ راجکی سنمان سہِت اُس دا سسکار کر دِتّا گِیا۔ اِس مَۄکے پںجّاب دے کھی

سُرجِیت پاتر (جنم سُرجِیت ہُںجّݨ) (14 جنوری 1945 – 11 مئی 2024) اِکّ پںجّابی بھاشا دا لیکھک اتے پںجّاب٬ بھارت دا کوی سی۔ اُس دِییاں کوِتاواں نیں آم لۄکاں وِچّ بہُت پْرسِدھّی پْراپت کِیتی ہَے اتے آلۄچک

تفتِیش وِچ پُلس دے پاذ اُدھیڑن کارن مَینُۄں سرکار دے کْرۄدھ دا شِکار ہۄݨا پِیا سی۔ بدلِییاں دا دَۄر شُرُۄ ہۄئِیا۔ کئی تھاں دھکّے کھوائُݨ بائد 1992 وِچ مَینُۄں لُدھِیاݨے بدل دِتّا گِیا۔ لُدھِیاݨا پںجّا

سںدِّیپ دھنۄیا اِکّ چِتّرکار ہَے٬ اِکّ کوی ہَے٬ اِکّ چِںتّک ہَے٬ اتے ہَے ہۄر بڑا کُجھّ۔ اسل وِچّ اُہ اِکّ کھِڈارن ہَے٬ رںگّاں دی٬ وِچاراں دی٬ شبداں دی٬ جِمناسٹک دی٬ کھۄہ-کھۄہ دی٬ اتے پتا نہِیں ہۄر کِس

اُدۄں مَیں دُۄجی جمات وِچّ پڑھدا سی جدۄں میرے چَۄدوِیں وِچّ پڑھدے وڈّے مسیر نیں پُچھِّیا: تُۄں وڈّا ہۄ کے کی کرِیا کریںگا؟ مَیں سپاٹ٬ سِدھّا جواب دِتّا: ’بھار ڈھۄئِیا کراںگا ... تے ... پَیسے لُٹِّیا ک