سُنّے سُنّے راہاں وِچ کۄئی کۄئی پَیڑ اے

دِل ہی اُداس اے جی باکی سبھ خَیر اے

دُۄر اِک پِںڈّ وِچ چھۄٹا جِہا گھر سی

کچِّییاں سی کںدھّاں اُہدا تھۄڑا جِہا در سی

امّی میری چِںتّا سی باپُۄ میرا ڈر سی

اۄدۄں میری ائُدھ یارۄ اَیویں پھُلّ بھر سی

جدۄں دا اساڈے نال خُشِییاں نُۄں وَیر اے

کِسے دا سُۄرج کِسے دا دِیوا کِسے دا تِیر کمان

ساڈی اکھّ چۄں ڈِگدا ہںجھُّۄ ساڈا چۄݨ-نِشان

تانسین تۄں باپ دا بدلا بَیجُۄ لَیݨ گِیا

تان سُݨی تاں کِر گئی ہتھّۄں ہںجھُّۄ کِرپان

کی کھبر سی جگّ تَینُۄں اِس تراں بھُلّ جائِگا

ڈاک نِت آئیگی تیرے ناں دا کھت ناں آئِگا

تُۄں اُسے نُۄں چُکّ لویںگا تے پڑھیںگا کھت دے واںگ

کۄئی سُکّا پتّا ٹُٹّ کے سردلاں تک آئِگا

رںگّ کچّے سُرکھِییاں ہۄوݨگِییاں اکھبار دِییاں

تیرے ڈُلّہے کھُۄن دی کۄئی کھبر تک ناں لائِگا

کِہڑا کِسے دی گلّ سُݨن نُۄں تِیار سی

اُتّر ہریک پْرشن دا اۄتھے کٹار سی

ہتھِیار بۄلدے سی تے شائِر خامۄش سن

رہِبر بھٹک گئے تے مسِیہا بِمار سی

کبراں 'چ چہِل پہِل سی٬ گلِییاں سی سُنِّییاں

سِوِیاں 'چ لۄ سی ہۄر ہر تھاں اںدھّکار سی

جِںدّے نی اسِیں اجّ تیرے مہِمان٬

کھِڑِیا رہے تیرا باگ بگِیچا٬

جاگدے نَیݨ پراݨ

چلّ پاتر ہُݨ ڈھُۄںڈݨ چلِّیئے بھُلِّییاں ہۄئیِیاں تھاںواں

کِتھّے کِتھّے چھڈّ آئے ہاں اݨلِکھِییاں کوِتاواں

گڈّی چڑھن دی کاہل بڑی سی کی کُجھ رہِ گِیا اۄتھے

پلاں چھِݨاں وِچ چھڈّ آئے ساں جُگاں جُگاں دِییاں تھاںواں

ادھّی رات ہۄئیگی میرے پِںڈّ اُتے اِس ویلے

جاگدِییاں ہۄوݨگِییاں سُتِّیاں پُتراں لاگے ماںواں

مارُۄتھل ' چۄں بھجّ آئِیا مَیں آپݨے پَیر بچا کے

پر اۄتھے رہِ گئیِیاں جۄ سن میری کھاتر راہواں

میرے لئی جۄ تِیر بݨے سن ہۄر کلیجے لگّے

چھُہݨ لگِّیاں سچیت ہۄ جاݨا

میرے ہتھّاں دا ریت ہۄ جاݨا

پِیاس بچ رہِݨی ہۄںٹھ سڑ جاݨے

مَیں تڑپݨا تے پْریت ہۄ جاݨا

کھاک ساں پھیر کھاک ہی مُڑ کے

مَیں وی گِیتاں سمیت ہۄ جاݨا

چمکݨا نِیر جھِمّݨاں ہیٹھۄں

نشر تیرا وی بھیت ہۄ جاݨا

پھِر تیرے آئُݨ دی کھبر سُݨ کے

ہاڑ میرے نیں چیت ہۄ جاݨا

گذل اِک لہِر دے اُچھلݨ دا ناں ہَے

کِنارے کھۄر کے پرتݨ دا ناں ہَے

شرا دی چاردِیواری دے اںدّر

گذل تاں اِشک دے تڑپݨ دا ناں ہَے

اِہ پہِلاں آپݨے پھِر دُۄجِیاں دے

گذل تاں دِل دے وِچ اُترن دا ناں ہَے

گذل بںدِّش تاں ہَے پر راگ ورگی

اِہ کسِّییاں تاراں 'چۄں نِکلݨ دا ناں ہَے

درکھتاں٬ بھامبڑاں تے پتھّراں 'تے

گذل تاں نِیر بݨ برسݨ دا ناں ہَے

چِراگاں نُۄں تے ڈُبّدے سُۄرجاں نُۄں

گذل لپھذاں دے وِچ سامبھݨ دا ناں ہَے

گذل سِیمِت سُراں دے ساذ وِچۄں

جد اُہ سِینے نُۄں لگّ کے مِلے ہۄݨگے

درمِیان اۄدۄں وی پھاسِلے ہۄݨگے

کۄئی دبّے دِلاں وِچ گِلے ہۄݨگے

اِہ پُراݨے کۄئی سِلسِلے ہۄݨگے

مَینُۄں دِتّے جے اُس نیں تاں اَیویں نہِیں

ذکھم اُس نُۄں وی کِتِئۄں مِلے ہۄݨگے

ڈھک لئے ہۄݨگے وکت دی دھُۄڑ نیں

ذکھم کَۄماں دے کِتھّے سِلے ہۄݨگے

جِدّاں پاݨی نُۄں مِلدا اے پاݨی اجے

آدمی بہُت پہِلاں مِلے ہۄݨگے

اِک مُدّت لہُۄ دھرت نیں جِیرِیا

پھیر جا کے کِتے پھُلّ کھِلے ہۄݨگے

سچّ دے اِک سُکھن سںگّ جۄ ڈھہِ گئے

اُہ ک

کی مذال جۄ سچّ دا پِںڈّا

کجّ سکݨ بیگانِییاں لِیراں

سرمد نُۄں اُس دی ہی رتّ وِچ

ڈھکِیا سی نںگِّییاں شمشِیراں

تْریڑے جِہے گرِیب گھراں دا

کِیتا اِہۄ اِلاج امِیراں

شہِر دِییاں نںگِّییاں کںدھّاں 'تے

لا دِتِّییاں نںگِّییاں تسوِیراں

اِہ تاں اَیویں ٹُٹّدے کاسے

اُہ ہۄوݨگے اسلی ہاسے

سُݨگِییاں جِہناں دے وِچۄں

ٹُٹّ رہِییاں ذالم ذںذِّیراں

تیری کِتھّے مَیں کلّ تسوِیر دیکھی

کلیجے اپݨے جِئۄں شمشِیر دیکھی

مَیں اکھّاں مِیٹ کے آپے نُۄں تکِّیا

تاں اپݨے گِرد سَۄ ذںجِّیر دیکھی

لِکھی اِک رات اُتّے سانگی نیں

مَیں جگدی جامنی تہِرِیر دیکھی

مَیں اینا نیڑِئۄں پاݨی نُۄں تکِّیا

کِہ ہر کترے دے دِل 'چ لکِیر دیکھی

ن مِلِیا گِیت شبد کھِیال کۄئی

کِسے کھںذّر نیں چھاتی چِیر دیکھی

جدۄں دا نیڑِئۄں تکِّیا مَیں کھُد نُۄں

مَیں کُل کھلکت ہی بے-تکسِیر دیکھی

نویں دُکھّ وِچ پُراݨے لپھذ تڑپے

نویں واکاں دی اِئۄں

اُنہاں 'تے رہِم کرۄگے تاں کرنگے اُہ وی

نہِیں تاں تڑپ کے وِہُ نال بھرنگے اُہ وی

نِیاں کرۄگے اُنہاں نال تاں بھلا ہۄئۄُ

نہِیں تاں کہِر دے کانُۄن گھڑنگے اُہ وی

جِنہاں دا جِئُݨ ہَے مَۄتۄں بُرا٬ اُنہاں ہتھّۄں

جِنہاں نُۄں ذِںدّگی پِیاری ہَے مرنگے اُہ وی

مَیں پتّے تے لِکھِّیا اِک واک کھُد پڑھِیا٬

دِئۄ تِہائِیاں نُۄں جل جھۄل بھرنگے اُہ وی

مَیں نِسدِن سۄچدا رہِنّاں مَیں ہر پل سُلگدا رہِنّاں

مَیں گَۄتم ہاں اتے بُدھّ ہۄݨ کھاتر تڑپدا رہِنّاں

سُجاتا دا کٹۄرا وݨ دے وِچ منذُۄر سی مَینُۄں

مَیں پر بۄدھی مٹھاں وِچ اُس نُں آئُݨۄں ورجدا رہِنّاں

اِبارت مَیں نہِیں کۄئی٬ شِلالیکھِیں لِکھی ہۄئی

مَیں ہا اِک بݨ رِہا پھِکرا جُ اکسر بدلدا رہِنّاں

مِلے اِس مۄڑ 'تے پُۄرب تے اگلے مۄڑ 'تے پچھّم

مَیں دِن وِچ کِنّی واری اُگمدا تے استدا رہِنّاں

بدن دے واںگ مِل کے جِس گھڑی مَیں شاںت ہۄ جاناں

اُدۄں وی آتما دے واںگ اں

کلّ راتِیں کُجھ لکّڑھارے

کالے وݨ چۄں لںگھّ رہے سن

ساوے ساوے بِرکھاں کۄلۄں

بلدا چُلّہا مںگّ رہے سن

کِہڑے سیک نیں اِئۄں پِگھلائے

پاݨی نِیویں اُتّر آئے

دھرت سُہاگݨ دے پۄراں نُۄں

کترا کترا اںگّ رہے سن

لںگھّدے نںگّے باذاراں 'چۄں

آئُںدے وارِس جاںدے پُرکھے

اُہلے اُہلے بچدے پھِردے

اِک دُۄجے تۄں سںگّ رہے سن

لۄہے نُۄں ہتھِیار بݨا کے

بںدّے بھُکھّ پِیاس مِٹا کے

آپے گھڑِییاں مُۄرتِییاں تۄں

رۄ رۄ ماپھی مںگّ رہے سن

اِک بںدّے

میری کتھا ناں کِتے پَۄݨ وِچ بِکھر جاوے

میری تمنّا ہَے اِہ راتۄ رات مر جاوے

سفا ہی جِسدے سُخن دی تپِش تۄں ڈر جاوے

تاں اۄس سُلگدے شائِر دی اگّ کِدھر جاوے

ناں سامبھے یار دا دامن ناں شائِری دی ستر

رلے ناں خاک وِچ اُہ ہںجھُّۄ تاں کِدھر جاوے

جے تیرے کۄل اِدہی رات دی سویر نہِیں

تاں اِس نُۄں آکھ دے اِہ لۄئے لۄئے گھر جاوے

ایہی دھُںدّلی ہَے٬ ماپھ کر شائِر

اپݨی اَینک نُۄں ساپھ کر شائِر

واںگ سُۄرج دے تپ کِہ مِیںہ برسے

بیہے پاݨی نُۄں بھاپھ کر شائِر

تیری کوِتا 'چ ہَے ترپھداری

اِس نُں اپݨے کھِلاپھ کر شائِر

جِس تراں نیرہِیاں 'چ دِیپ جگے

اُس تراں اِکھتِلاپھ کر شائِر

جات ہئُمَیں ہَے٬ ذات پردا ہَے

جۄ بݨ اِنکِشاپھ کر شائِر

******************

لپھذاں دی درگاہ

ہے کوِتا٬ مَیں مُڑ آئِیا ہاں

اِک میری ادھکھڑ جِہی آواذ ہَے

تیرے بِن جی سکے ناں٬ اِئۄں تاں نہِیں٬

اِہ جۄ چنّ دی چانݨی ہَے٬اِہ جۄ تارِیاں دی لۄء ہَے